PIANO NATURAL HERITAGE PROJECT: ΠΑΣΧΑΛΗΣ ΜΑΝΤΗΣ & ΕΛΕΝΑ ΞΥΔΙΑ

PIANO NATURAL HERITAGE PROJECT
Το Piano Natural Heritage Project δεν είναι απλώς ένα καλλιτεχνικό οδοιπορικό. Είναι μια πολυσυλλεκτική, διεθνώς βραβευμένη παραγωγή προηγμένης τεχνολογίας, που δεν έχει αντίστοιχο της στην Ευρώπη. Συνδυάζοντας μουσική, εικαστικά, τεχνολογία και βιωματικό τουρισμό, μετατρέπει την Ελλάδα σε μια απέραντη παγκόσμια σκηνή.

Με επικεφαλής τη χαρισματική πιανίστα Έλενα Ξυδιά, Κυπριακής καταγωγής, και τον σκηνοθέτη Πασχάλη Μάντη, το Piano Project δημιουργεί παραστάσεις παγκόσμιας καινοτομίας, εδραιώνοντας τη θέση του ως πρότυπο πολιτιστικής καινοτομίας.

ΚΑΘΗΛΩΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ
Η Έλενα Ξυδιά δεν είναι απλώς μια πιανίστα είναι μια visionary performer της εποχής μας. Μαζί με τον Πασχάλη Μάντη, έχουν σχεδιάσει πρωτότυπα events που ξεπερνούν τη φαντασία και γίνονται σημείο αναφοράς σε κάθε τους εμφάνιση.

Με πάνω από 25 διεθνή βραβεία, 200 τηλεοπτικές εμφανίσεις, 30 εκατομμύρια ψηφιακές αναφορές και sold out παραστάσεις στην Ελλάδα, το Piano Project είναι κάτι περισσότερο από συναυλία: είναι βίωμα, τελετουργία και τεχνολογικό επίτευγμα μαζί.

Η μουσικός που ξεκίνησε να «πετά» στην καραντίνα και πάει παντού με το πιάνο της

Η Έλενα Ξυδιά, εκτός από τη μουσική της, είναι γνωστή και για την μοναδική της καμπάνια για την προώθηση της φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς της Ελλάδας. Έχει εμφανιστεί σε όλες τις τηλεοπτικές εκπομπές της ελληνικής τηλεόρασης, εντυπωσιάζοντας με την elegant εμφάνισή της και το υψηλό καλλιτεχνικό της επίπεδο.

Με την πρωτοτυπία και τη δημιουργικότητά της, δημιουργεί ένα νέο δρόμο στη μουσική και βγάζει το πιάνο μέσα από τα στενά πλαίσια μιας θεατρικής σκηνής, δημιουργώντας κάτι εντελώς νέο και καθηλώνοντας το κοινό μέσα από τα video και τα απίστευτα project της.

Ενα ταξίδι με μουσικές περιπλανήσεις ανά τη χώρα, όπου το πιάνο της πέταξε στον αέρα, κολύμπησε σε λίμνες, στήθηκε κάτω από καταρράκτες, μπήκε σε σκάφη και διέσχισε τη θάλασσα. Η καλλιτεχνική αυτή πράξη εντάσσεται στο εθελοντικό Piano Natural Heritage Project της Έλενας Ξυδιά, που αναδεικνύει την πολιτιστική και φυσική κληρονομιά της Ελλάδας μέσα από την τέχνη του πιάνου και τη δύναμη της εικόνας.

Μέσα από τα βίντεο κλιπ που γυρίστηκαν σε κάθε ένα από αυτά τα μέρη και κατάφεραν να αποκτήσουν χιλιάδες θεάσεις, προέβαλε την Ελλάδα και τις ομορφιές της. «Έχουμε καταφέρει να βγάλουμε ένα τόσο βαρύ και τόσο κλασικό μουσικό όργανο έξω από τα συνηθισμένα, έξω από κάποιο θέατρο ή κάποια μουσική σκηνή και να το μεταφέρουμε σε όμορφα σημεία με στόχο να προωθήσουμε με το δικό μας τρόπο τη χώρα μας, τη φυσική και πολιτιστική μας κληρονομιά, αλλά και να παρουσιάσουμε ήχους που δεν συνηθίζει κανείς να ακούει στις μέρες μας» αναφέρει.

Πασχάλης Μάντης: “Η τέχνη πρέπει να κάνει τον άνθρωπο καλύτερο”.

Πίσω όμως από αυτά τα λίγα λεπτά εικόνας κρύβονται ημέρες προετοιμασίας με απόλυτο σεβασμό στο φυσικό περιβάλλον που μετατρέπει κάθε τέτοια παραγωγή σε μια πραγματική αποστολή. Και ίσως εκεί βρίσκεται η ουσία αυτού του έργου.

Για περισσότερα από έξι χρόνια, η Έλενα Ξυδιά δεν ταξιδεύει απλώς με ένα πιάνο. Μεταφέρει, μέσα από τη μουσική, ένα παγκόσμιο μήνυμα για την προστασία της φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς. Λίμνες, Βουνά, Κάστρα, Μνημεία, Παραλίες όπου φτάνει μόνο η θάλασσα.

ΕΝΑ ΜΑΓΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΥ (10 ΕΠΙΛΟΓΕΣ)

Κάθε νέα παραγωγή αποτελεί μια πρόσκληση να γνωρίσουμε την Ελλάδα διαφορετικά. Όχι ως έναν ακόμη τουριστικό προορισμό. Αλλά ως έναν ζωντανό οργανισμό γεμάτο ιστορία, πολιτισμό και φυσικά θαύματα που αξίζουν να προστατευθούν. Το κοινό αγκαλιάζει αυτή την προσπάθεια και κάθε χρόνο ανοίγονται νέοι δρόμοι.

Νέοι τόποι καλούν την Ιπτάμενη Πιανίστρια να δώσει ζωή σε τοπία μοναδικής φυσικής και πολιτιστικής αξίας. Σαν να ψιθυρίζουν το ίδιο μήνυμα: «Ελάτε να μας γνωρίσετε. Ελάτε να μας προστατεύσετε.»

1 ΤΕΜΠΗ: ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΘΕΑΜΑ ΜΕ ΤΗΝ ” ΙΠΤΑΜΕΝΗ ΠΙΑΝΙΣΤΡΙΑ ”

ΚΟΙΛΑΔΑ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ
πατήστε τον επόμενο σύνδεσμο
για νά δείτε το βίντεο

Εξωπραγματική ατμόσφαιρα. Ένα απίστευτο θέαμα αντίκρισαν όσοι επισκέφθηκαν τα Τέμπη την Κυριακή το απόγευμα. Ξαφνικά εμφανίστηκε στον ουρανό μία γυναίκα με το πιάνο της, αφήνοντάς τον κόσμο άναυδο.

Πρόκειται για ένα πιάνο να αιωρείται ανάμεσα στην κοιλάδα των Τεμπών κρεμασμένο από τεράστια μπαλόνια, δημιουργώντας μια εξωπραγματική ατμόσφαιρα για τα ελληνικά δεδομένα. Το πανέμορφο αυτό θέαμα ήταν μια ιδέα του σκηνοθέτη Πασχάλη Μάντη και της πιανίστριας Έλενας Ξυδιά σε ένα κάλεσμα από τον Δήμαρχο Τεμπών Γιώργο Μανώλη με σκοπό να δημιουργηθεί ένα ξεχωριστό video προώθησης της φυσικής κληρονομιάς της περιοχής.

Δείτε το εντυπωσιακό βίντεο από την Κοιλάδα των Τεμπών, συναντώνται ο Πολιτισμός με τη Μυθολογία, ο θρησκευτικός με τον αθλητικό τουρισμό, ενώ υπάρχει και το βουνό των 12 Θεών, ο Όλυμπος.

Το λευκό πιάνο ήταν κρεμασμένο από τεράστια κόκκινα μπαλόνια με την καλλιτέχνιδα, η οποία φορούσε ένα μακρύ, μωβ φόρεμα να κάνει το θέαμα ακόμα πιο εντυπωσιακό, παίζοντας το τραγούδι «Dream of flying».

2 ΟΛΥΜΠΟΣ: ΕΚΚΛΗΣΑΚΙ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΑΣ

ΟΛΥΜΠΟΣ: ΕΚΚΛΗΣΑΚΙ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΑΣ
πατήστε τον επόμενο σύνδεσμο
για νά δείτε το βίντεο

Το εκκλησάκι της Αγίας Τριάδας στον Όλυμπο, με ιστορία που χάνεται στους αιώνες, γίνεται για πρώτη φορά σημείο έμπνευσης μιας δημιουργίας που συνδέει τον μύθο, τη φύση και την ψυχή του τόπου. H Αγία Τριάδα βρίσκεται στο δρόμο προς την Αγία Κόρη, σε απόσταση περίπου 4 χλμ. από τη Βροντού και σε υψόμετρο 550μ.

Κτισμένη εδώ και περισσότερα από 400 χρόνια πάνω σε βράχο, σε μια απότομη πλαγιά, βρίσκεται το γραφικό εκκλησάκι της Αγίας Τριάδας, ό,τι απέμεινε από το ομώνυμο βυζαντινό μοναστήρι του 14ου αιώνα.

Εκεί ψηλά, στον μυθικό Όλυμπο, όπου μόνο το φως τολμά να αγγίζει τις κορυφές, στέκει ένα μικρό εκκλησάκι αιώνες τώρα, πάνω στο χείλος του γκρεμού. Το εκκλησάκι της Αγίας Τριάδας, στην άκρη του βράχου, σαν να το τοποθέτησε ο Θεός μέσα στην πέτρα, μεταμορφώνεται για πρώτη φορά σε μια μαγική μουσική σκηνή.

Και πριν ακόμα χαράξει, μέσα στη σιωπή και το ψύχος της αυγής, η «ιπτάμενη πιανίστρια» Έλενα Ξυδιά έστησε εκεί το λευκό της πιάνο. Με την πρώτη αναλαμπή του ήλιου, οι ακτίνες φώτισαν το πρόσωπο και τα χέρια της, καθώς οι πρώτες νότες αντήχησαν πάνω από το άπειρο χάος του Ολύμπου.

Το τοπίο, μαγικό και σχεδόν μεταφυσικό, κόβει την ανάσα. Το πιάνο ακροβατεί κυριολεκτικά στο χείλος του γκρεμού, ανάμεσα σε ουρανό και γη. Εκεί, η μουσική και η φύση ενώνονται σε μια στιγμή ιερή.

Το νέο βίντεο της Έλενας Ξυδιά δεν είναι απλώς μια μουσική καταγραφή, είναι μια τελετουργία φωτός, ήχου και φύσης. Ένα βλέμμα προς το άπειρο, εκεί όπου το ιερό και το ανθρώπινο γίνονται ένα.

3 ΚΑΣΤΟΡΙΑ: Η «ΙΠΤΑΜΕΝΗ ΠΙΑΝΙΣΤΑ» ΠΑΙΖΕΙ ΠΙΑΝ0 ΣΤΟ ΜΕΣΟ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ

ΚΑΣΤΟΡΙΑ: Η «ΙΠΤΑΜΕΝΗ ΠΙΑΝΙΣΤΑ» ΠΑΙΖΕΙ ΠΙΑΝΟ ΣΤΟ ΜΕΣΟ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ
πατήστε τον επόμενο σύνδεσμο
για νά δείτε το βίντεο

Η Έλενα Ξυδιά έδειξε για άλλη μια φορά τον δικό της ιδιαίτερο τρόπο να προβάλει εξαιρετικά την φυσική κληρονομιά της Ελλάδας. Η εμφάνιση της στη μέση της λίμνης της Καστοριάς έχει κερδίσει για ακόμα μια φορά τις εντυπώσεις όλων. Σε ένα τέλεια σχεδιασμένο concept σκηνοθετημένο και πάλι από τον Λαρισαίο Πασχάλη Μάντη έφερε μια από τις πιο απρόσμενες εμφανίσεις που έχουν γίνει ποτέ σε Λίμνη.

Το πιάνο μεταφέρθηκε με ειδική πλωτή πλατφόρμα μέχρι τη μέση της λίμνης, ενώ η Ελένα μετέβη εκεί με βάρκα. Στη συνέχεια, ξεκίνησε να παίζει τα αγαπημένα της κομμάτια, δημιουργώντας μια μαγευτική ατμόσφαιρα στο όμορφο φυσικό τοπίο της Καστοριάς. To event δημιουργήθηκε στο πλαίσιο της προσπάθειας για την προώθηση της πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς της Καστοριάς.

4 ΖΑΚΥΝΘΟΣ: ΕΝΑ ΠΙΑΝΟ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

ΖΑΚΥΝΘΟΣ: ΕΝΑ ΠΙΑΝΟ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ
πατήστε τον επόμενο σύνδεσμο
για νά δείτε το βίντεο

Υπάρχουν ακόμη μέρη στην Ελλάδα που δεν τα ανακαλύπτεις από έναν δρόμο. Τα ανακαλύπτεις μόνο από τη θάλασσα. Η «Ακτή του Ονείρου» στη Ζάκυνθο είναι ένα από αυτά. Ένα πιάνο μεταφέρθηκε με σκάφος στην «Ακτή του Ονείρου» της Ζακύνθου, σε μια από τις πιο απομονωμένες και μαγευτικές παραλίες της χώρας.

Ένας κρυμμένος παράδεισος, προσβάσιμος αποκλειστικά με σκάφος. Λευκοί βράχοι που υψώνονται πάνω από τη θάλασσα, φυσικές σπηλιές σμιλεμένες από τον χρόνο και νερά τόσο κρυστάλλινα, ώστε μπορεί κανείς να διακρίνει ακόμη και την παραμικρή λεπτομέρεια του βυθού.

Σε αυτό ακριβώς το σημείο μεταφέρθηκε ένα πραγματικό πιάνο, για να γεννηθεί ακόμη ένα μουσικό ταξίδι του Piano Natural Heritage Project, με πρωταγωνίστρια την Ιπτάμενη Πιανίστρια Έλενα Ξυδιά, σε σύλληψη και δημιουργική επιμέλεια του σκηνοθέτη Πασχάλη Μάντη.

Η Έλενα Ξυδιά ερμηνεύει μέσα σε ένα τοπίο που μοιάζει περισσότερο με όνειρο παρά με πραγματικότητα, ενώ η κάμερα ταξιδεύει ανάμεσα στις φυσικές σπηλιές και στα καταγάλανα νερά της Ζακύνθου, δημιουργώντας εικόνες που δύσκολα πιστεύει κανείς ότι είναι αληθινές.

Σήμερα, που η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να δημιουργήσει οποιοδήποτε φανταστικό τοπίο, αυτές οι εικόνες δεν είναι προϊόν ψηφιακής επεξεργασίας. Δεν είναι AI. Είναι η ίδια η Ελλάδα. Αυθεντική. Ανεπιτήδευτη. Συγκλονιστική.

5 ΣΚΟΠΕΛΟΣ: Η Έλενα Ξυδιά έβαλε το πιάνο της στην κορυφή ενός βράχου 100 μέτρων.

 ΣΚΟΠΕΛΟΣ: Η Έλενα Ξυδιά έβαλε το πιάνο της στην κορυφή ενός βράχου 100 μέτρων.
πατήστε τον επόμενο σύνδεσμο
για νά δείτε το βίντεο

Η αξεπέραστη γοητεία και ομορφιά της Σκοπέλου συναντά το ταλέντο της «ιπτάμενης» πιανίστριας Έλενας Ξυδιά σε ένα νέο πρωτότυπο μουσικό βίντεο, καρπό της συνεργασίας της με τον σκηνοθέτη Πασχάλη Μάντη. Η Σκόπελος, από τα ωραιότερα κομμάτια του ελληνικού παραδείσου, γίνεται πρωταγωνίστρια σε ένα καλοκαιρινό οπτικοακουστικό ταξίδι, προσκαλώντας τους λάτρεις της φύσης να ζήσουν την αυθεντική ομορφιά της.

Το πιάνο της Έλενας αυτή τη φορά τοποθετήθηκε με μεγάλη δυσκολία στο πιο απόκρημνο σημείο της Σκοπέλου, το εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη στην κορυφή ενός βράχου 100 μέτρων! (Εκεί γυρίστηκε και η πασίγνωστη ταινία “Mamma Mia!”) αποτυπώνοντας την αξεπέραστη γοητεία της Σκοπέλου.

Η Έλενα, με μια μοναδική ερμηνεία, κατάφερε να παντρέψει την καλλιτεχνική της αίγλη με την άγρια ομορφιά του νησιού. Με υπέροχες νότες σαν ποίηση στον αέρα μας καλεί να ζήσουμε την καλοκαιρινή μαγεία της Σκοπέλου.

6 ΚΡΟΑΤΙΑ: TRAKOSCAN CASTLE

ΚΡΟΑΤΙΑ: TRAKOSCAN CASTLE
πατήστε τον επόμενο σύνδεσμο
για νά δείτε το βίντεο

Κάπου στην καρδιά της Ευρώπης, εκεί όπου τα δάση είναι σκοτεινά και ατελείωτα και ο χρόνος μοιάζει να έχει ξεχάσει να περάσει, στέκει εδώ και σχεδόν 800 χρόνια ένα άγνωστο κάστρο βγαλμένο από παραμύθι: το Trakošćan Castle.στην Κροατία. Άθικτο. Αγέρωχο. Κρυμμένο μέσα στο απέραντο δάσος. Ζωντανή μνήμη της ευρωπαϊκής πολιτιστικής κληρονομιάς.

Εκεί, λοιπόν, στη μέση του πουθενά, καταχείμωνο, συνέβη κάτι που δεν είχε ξανασυμβεί ποτέ στο μαγικό αυτό κάστρο. Ένα ελληνικό πιάνο μεταφέρθηκε στην κορυφή του, για να αφηγηθεί μια ιστορία. Πάνω στην πέτρα που κουβαλάει αιώνες ζωής, ιστορίες βασιλιάδων, πριγκιπισσών και ιπποτών, η Έλενα Ξυδιά άφησε τη μουσική να μιλήσει. Στο κάστρο, στη φύση στην ιστορία.

Ήταν η πρώτη φορά, εδώ και 800 χρόνια, που ένα πιάνο στεκόταν στην κορυφή ενός κάστρου και αφηγούνταν νότες σε μια νέα γλώσσα…τη γλώσσα του χρόνου. Το γύρισμα ήταν δύσκολο. Ίσως το πιο δύσκολο που έχει κάνει ποτέ το δίδυμο Έλενα Ξυδιά και ο Πασχάλης Μάντης.

Ώρα 05:30 το πρωί. Όλα έτοιμα για να προλάβουμε το πρώτο φως. Το πιάνο στην κορυφή του κάστρου. Το κρύο τσουχτερό,υγρασία,αέρας και 90% πιθανότητες βροχής… Βροχή δεν ήρθε ποτέ κάποιος εκεί πάνω είχε άλλα σχέδια…Οταν το φως ήρθε, συνέβη κάτι μοναδικό. Σαν να συμμετείχε ο Θεός στο γύρισμα, και θέλησε να δημιουργήσει το δικό του σκηνικό,ένα πέπλο από σύννεφα κατέβηκε αργά.

Η ομίχλη τύλιξε το κάστρο. Τα δάση χάθηκαν μέσα στο απέραντο λευκό…μια εικόνα απίστευτη που ούτε τα μεγαλύτερα studio του Hollywood δεν θα μπορούσαν να δημιουργήσουν! Και ξαφνικά η φύση σώπασε….και άκουγε… τις μελωδίες της Έλενας.

Για λίγες στιγμές, το Trakošćan έμοιαζε να αιωρείται στον παράδεισο δεν ήταν απλώς ένα ιστορικό μνημείο. Ήταν σκηνή. Ήταν σύμβολο. Ήταν υπενθύμιση ότι ο πολιτισμός δεν είναι μουσειακός, είναι ζωντανός, όταν του δίνεις χώρο να αναπνεύσει.

Το βίντεο που γεννήθηκε εκείνη τη μέρα είναι μια κινηματογραφική πράξη μνήμης. Ένας διάλογος ανάμεσα στη μουσική, την ιστορία , τη φύση και τον άνθρωπο. Ένα κάλεσμα να ξαναδούμε την πολιτιστική κληρονομιά όχι ως παρελθόν, αλλά ως παρόν και μέλλον.

7 ΙΤΑΛΙΑ: ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ SACRA DI SAN MICHELE στο Πιεμόντε

ΙΤΑΛΙΑ: ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ SACRA DI SAN MICHELE στο Πιεμόντε
πατήστε τον επόμενο σύνδεσμο
για νά δείτε το βίντεο

Η Έλενα Ξυδιά παίζει πιάνο στο πιο μυστηριώδες μοναστήρι της Ευρώπης. Εκεί όπου εμπνεύστηκε ο Umberto Eco Το Όνομα του Ρόδου. Παρουσιάστηκε τον Μάιο του 2026, συνδυάζοντας την κλασική μουσική ερμηνεία πιάνου με την κινηματογραφική ανάδειξη του ιστορικού αυτού μνημείου.

Όταν κάποιος βρίσκεται απέναντι από το μοναστήρι της Sacra di San Michele καταλαβαίνει αμέσως γιατί ο Umberto Eco βρήκε εκεί κάτι περισσότερο από ένα μοναστήρι. Καταλαβαίνει γιατί γεννήθηκε μια ατμόσφαιρα ικανή να εμπνεύσει το «Όνομα του Ρόδου», γιατί υπάρχουν τόποι που δεν μοιάζουν να ανήκουν στον κόσμο που γνωρίζουμε.

Στο ίδιο μέρος όπου η ιστορία, ο θρύλος και το μυστήριο συναντήθηκαν και έγιναν πηγή έμπνευσης, η Έλενα Ξυδιά ταξίδεψε για τη δημιουργία ενός ξεχωριστού κινηματογραφικού έργου, σε ένα από τα πιο επιβλητικά και αινιγματικά μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς στον κόσμο, μεταφέροντας τη μουσική και την εικόνα εκεί όπου κάποτε γεννήθηκε μια άλλη μεγάλη δημιουργία.

Υπάρχουν κάποιες εικόνες που το μυαλό αρνείται να δεχτεί ως πραγματικές και η πρώτη εικόνα της Sacra di San Michele είναι μία από αυτές. Καθώς κάποιος πλησιάζει, σηκώνει το βλέμμα και για λίγα δευτερόλεπτα μένει ακίνητος. Είναι δύσκολο να πιστέψει ότι αυτό που βρίσκεται στην κορυφή του βουνού είναι πραγματικά ένα μοναστήρι.

Το μάτι προσπαθεί να βρει μια λογική εξήγηση, αλλά δεν βρίσκει. Μοιάζει περισσότερο με οφθαλμαπάτη, με ένα πέτρινο όραμα που κάποιος ζωγράφισε πάνω στην κορυφή ενός ξεχασμένου βουνού.

Το μοναστήρι είναι χτισμένο πάνω σε ένα σημείο της λεγόμενης Γραμμής του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, που σχηματίζει ένα αόρατο σπαθί συνδέοντας μοναστήρια ( ανάμεσά τους και ένα ελληνικό ) και ιερούς τόπους μέσα στους αιώνες. Ίσως γι’ αυτό δημιουργείται η αίσθηση πως υπάρχει κάτι περισσότερο εκεί… κάτι που δεν εξηγείται.

Την προηγούμενη ημέρα προηγήθηκε δίωρη διαδρομή για το ρεπεράζ, με τα πόδια, βήμα βήμα, μέχρι την κορυφή. Όσο η η Έλενα με τον Πασχάλη πλησίαζαν, όλα έμοιαζαν να αλλάζουν. Οι ήχοι του κόσμου έμειναν πίσω, η μικρή πόλη Avigliana χανόταν και μαζί της χανόταν και η αίσθηση του χρόνου. Υπήρχε μόνο η διαδρομή και αυτό που υψωνόταν μπροστά τους.

Καθώς πλησίαζαν, δεν χρειάστηκαν πολλά λόγια. Υπήρχαν στιγμές όπου η σιωπή μπορούσε να πει περισσότερα από οποιαδήποτε συζήτηση. Το φως της δύσης έπεφτε κατακόκκινο πάνω στις πέτρες, ο αέρας περνούσε ανάμεσα από τις καμάρες και εκεί ψηλά υπήρχε μια ηρεμία σχεδόν απόλυτη.

Και όσο περνούσε η ώρα, το φως άρχισε να σβήνει. Η νύχτα ήρθε σχεδόν ανεπαίσθητα. Κατά την επιστροφή, τα βλέμματα γύριζαν συνεχώς προς τα πίσω, σαν να είχε μείνει κάτι ανολοκλήρωτο, σαν να είχε αρχίσει μια ιστορία που δεν είχε τελειώσει ακόμη.

Ο Umberto Eco αναζητούσε έναν κόσμο γεμάτο μυστήριο, σιωπή και σκοτεινή ομορφιά για να γεννηθεί το “The Name of the Rose” Η έμπνευση του βρισκόταν Πάνω σε μια κορυφή βουνού, χαμένη μέσα στην ομίχλη και στους αιώνες. “Η Sacra di San Michele” το πιο μυστηριώδες μοναστήρι στον κόσμο!

Την επόμενη ημέρα, στις πέντε το πρωί, βρέθηκαν ξανά εκεί. Το βουνό μόλις ξυπνούσε και μέσα σε εκείνο το σχεδόν απόκοσμο τοπίο εμφανίστηκαν οι μοναχοί. Περίμεναν. Άνοιξαν πόρτες, άνοιξαν διαδρομές, άνοιξαν κόσμους.

Και κάπως έτσι, στο πλαίσιο της καμπάνιας της Έλενας Ξυδιά και της δημιουργίας ενός κινηματογραφικού έργου για ένα παγκόσμιο μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς (ίσως το πιο επιβλητικό και ομορφότερο μοναστήρι στον κόσμο ) συνέβη κάτι που μέχρι εκείνη τη στιγμή έμοιαζε αδιανόητο.

Ένα ελληνικό πιάνο βρέθηκε μπροστά από την κεντρική πύλη του μοναστηριού, στα 900 μέτρα υψόμετρο, εκεί όπου πολλές φορές είναι δύσκολο ακόμη και να μεταφέρει κάποιος τον ίδιο του τον εαυτό.

Η κάμερα ξεκίνησε να καταγράφει και κάθε πλάνο έμοιαζε περισσότερο με ανάμνηση παρά με εικόνα. Εκεί, όπως περιγράφουν οι ίδιοι οι δημιουργοί, κατάλαβαν τον Umberto Eco. Όχι διαβάζοντάς τον, αλλά περπατώντας εκεί όπου περπάτησε η σκέψη του. Όταν το γύρισμα τελείωσε πιστεύαμε πως η εμπειρία είχε ολοκληρωθεί. Κάναμε λάθος.

Οι μοναχοί μάς οδήγησαν σε μια διαδρομή που έμοιαζε να έχει ξεφύγει από ξεχασμένο χειρόγραφο. Περάσαμε πύλες, κρυφές γωνιές, υπόγειους χώρους και πέτρινους διαδρόμους που έμοιαζαν να οδηγούν κάπου πέρα από το μοναστήρι. Υπήρχε τόσο μυστήριο και τόση μυσταγωγία, που για πρώτη φορά οι κάμερες έμοιαζαν ανεπαρκείς.

Γιατί υπάρχουν πράγματα που δεν καταγράφονται. Δεν έχει σημασία πόσα πλάνα θα τραβήξεις. Απλώς δεν γίνεται. Και ίσως το πιο παράξενο κομμάτι αυτού του ταξιδιού να ήταν τελικά η επιστροφή. Γιατί ο δρόμος που κατεβαίνει από τη Sacra di San Michele σε αναγκάζει να πάρεις μια απόφαση: να κοιτάξεις πίσω ή να μην κοιτάξεις.

Γιατί αν κοιτάξεις, έχεις την αίσθηση ότι θα θελήσεις να γυρίσεις.

8. ΜΑΛΤΑ – ΒΑΛΕΤΑ


ΜΑΛΤΑ – ΒΑΛΕΤΑ
πατήστε τον επόμενο σύνδεσμο
για νά δείτε το βίντεο

“Το παγκόσμιο ταξίδι της Έλενας Ξυδιά και του πιάνου της μόλις ξεκίνησε” Στη χώρα των ιπποτών και των αιώνιων ιστοριών, το πιάνο της Έλενας βρήκε το πρώτο του παγκόσμιο λιμάνι. Η Έλενα Ξυδιά, μελωδικός πρεσβευτής του ελληνικού πολιτισμού, ταξίδεψε στη Μάλτα, όπου οι πέτρινες σιωπές της των αιώνιων κάστρων άκουσαν τις νότες μια Ελληνίδας να ξετυλίγουν θρύλους ξεχασμένους. Πλάι στον μεγαλοπρεπή Ναό της Μόστα, η μουσική υψώθηκε σαν προσευχή, φωτίζοντας το χώρο με την ομορφιά της απλότητας και τη δύναμη της τέχνης.

Στη Μεντίνα, την αθόρυβη πολιτεία των ιπποτών, οι νότες περπατήσαν στα βήματα της ιστορίας. Στους δρόμους που μοσχοβολούν μυστήριο και φως, το πιάνο μας έγινε αφηγητής ενός ονείρου χωρίς σύνορα. Από την Ελλάδα ξεκινά ένα ταξίδι που δεν έχει τέλος. Το πιάνο μας ανοίγει πανιά για κάθε γωνιά του κόσμου, για να ενώνει πολιτισμούς, να αφηγείται ιστορίες με Ελληνικές νότες και να αγγίζει καρδιές εκεί όπου οι λέξεις σιωπούν και μιλά η μουσική.

Canon in D Major – song and lyrics by Johann Pachelbel
Ο Κανόνας του Πάχελμπελ (γνωστός και ως Κανόνας σε Ρε, P 37 ) είναι ένας συνοδευόμενος κανόνας του Γερμανού μπαρόκ συνθέτη Γιόχαν Πάχελμπελ (1653–1706). Ο κανόνας αρχικά γράφτηκε για τρία βιολιά και μπάσο κοντίνουο και συνδυάστηκε με μια ζιγκά, γνωστή ως Κανόνας και Ζιγκά για 3 βιολιά και μπάσο κοντίνουο.

9 ΣΥΡΟΣ – ΘΕΑΤΡΟ ΑΠΟΛΛΩΝ

ΣΥΡΟΣ – ΘΕΑΤΡΟ ΑΠΟΛΛΩΝ
πατήστε τον επόμενο σύνδεσμο
για νά δείτε το βίντεο

Ενα μουσικό κλιπ που αποτυπώνει την ομορφιά και τη μαγεία της Σύρου και του Θεάτρου Απόλλων. Μέσα από τις νότες και τις εικόνες, το ταξίδι μας ξεκινάει από τους μυστηριώδεις δρόμους του Νησιού όπου η ιστορία και η παράδοση συγχωνευονται με την Τεχνη.

Καθώς οι νότες παιζουν στο πιάνο , οι εικόνες παίρνουν ζωή και η κάθε νότα αποτυπώνει τη μαγεία της κάθε πέτρας, του κάθε περάσματος του χρόνου που φιλοξενείται στην αρχιτεκτονική του αρχαίου θεάτρου. Το Δημοτικό Θέατρο Απόλλων αποτελεί έμβλημα της Ερμούπολης και συνδέεται άρρηκτα με την ιστορία της.

Η πόλη, δημιούργημα των προσφύγων στις αρχές του 19ου αιώνα, αποτέλεσε ένα κοινωνικό, οικονομικό και αρχιτεκτονικό θαύμα, με εκπληκτική για την εποχή πνευματική κίνηση και ακτινοβολία.

Η κατασκευή του θεάτρου ολοκληρώθηκε σε δύο μόλις έτη (1862-1864) σε σχέδια του δημοτικού αρχιτέκτονα Πιέτρο Σαμπό. Στη σχεδίασή του διακρίνονται πρότυπα και επιρροές από τέσσερα τουλάχιστον ιταλικά θέατρα: τη Σκάλα του Μιλάνου (1776), το ανακαινισμένο θέατρο «San Carlo» της Νάπολης (1816), το ακαδημαϊκό θέατρο στο Castelfranco (1745) και το «Teatro della Pergola» της Φλωρεντίας (1755).

Και καθώς η μελωδία αγγίζει τις ψυχές μας, οι εικόνες μας ταξιδεύουν σε μια συναρπαστική περιήγηση στο νησί της Σύρου. Κάθε πλάνο αποκαλύπτει ένα μέρος της Σύρου, μια ιστορία, ένα συναίσθημα που μας κερδίζει και μας μεταφέρει σε έναν κόσμο ονειρεμένο και αυθεντικό. Ένα ταξίδι που μέσα από τις νότες και τις εικόνες αφήνει το σημάδι του στις καρδιές μας και μας καλεί να ξαναγυρίσουμε σε αυτό τον μαγευτικό κόσμο ξανά και ξανά.

10 ΑΛΜΥΡΟΣ: ΛΙΜΝΕΣ ΖΕΡΕΛΙΑ


ΑΛΜΥΡΟΣ – ΛΙΜΝΕΣ ΖΕΡΕΛΙΑ
πατήστε τον επόμενο σύνδεσμο
για νά δείτε το βίντεο

Ν’ Αγαπάς – Παντελής Θαλασσινός, από το δίσκο: «Στης καρδιάς μου τ’ ανοιχτά»
Στίχοι: Νίκος Βελιώτης, Μουσική: Παντελής Θαλασσινός

Μαθητές του Γυμνασίου Ευξεινούπολης, με την υποστήριξη του Δήμου Αλμυρού και τη διάσημη πιανίστρια Έλενα Ξυδιά, δημιούργησαν ένα πρωτοποριακό προωθητικό βίντεο που αποτυπώνει την αληθινή ομορφιά και μοναδικότητα της περιοχής του Αλμυρού και των μοναδικών δίδυμων Λιμνών Ζερέλια.

Χωρίς την αφοσίωση και την εργατικότητα των μαθητών του Γυμνασίου Ευξεινούπολης, υπό την επίβλεψη της Διευθύντριας κας Μαρίας Σταυραντώνη, η παραγωγή αυτή δεν θα ήταν ποτέ δυνατή.

Αφιέρωσαν έναν ολόκληρο μήνα για να δημιουργήσουν ένα καταπληκτικό κατάλευκο ΜΟΝΑΔΙΚΟ έργο τέχνης από ΑΚΑΤΕΡΓΑΣΤΟ ΒΑΜΒΑΚΙ, 15 μέτρων, που προσαρμόστηκε στη μοναδικό φόρεμα του οίκου μόδας Vatrima, χρησιμοποιώντας μόνο τα χέρια τους και τη φαντασία τους και δημιούργησαν ένα έργο μοναδικής ομορφιάς.

Αφιέρωσαν ατελείωτες ώρες στη δημιουργία αυτού του εντυπωσιακού έργου τέχνης, του μεγαλύτερου φορέματος από ακατέργαστο βαμβάκι στον κόσμο. Η δημιουργία τους δεν αποτελεί απλά ένα ενδυματολογικό αριστούργημα. Είναι η ενσάρκωση της ομαδικής δουλειάς, της αφοσίωσης και της αγάπης για την τέχνη.

Για να αναδείξουν το αριστούργημά τους, οι μαθητές επέλεξαν την τέλεια μούσα: την ιπτάμενη πιανίστρια Έλενα Ξυδιά. Η Έλενα Ξυδιά, με την αστείρευτη ενέργεια και το καλλιτεχνικό της πνεύμα, ενσαρκώνει ιδανικά το πνεύμα του φορέματος.

Στο βίντεο, η μαγεία της μουσικής συναντά τη μαγεία της φύσης, αποτυπώνοντας την αληθινή ομορφιά και μοναδικότητα της περιοχής και των μοναδικών Λιμνών Ζερέλια, έναν από τους πιο μυστηριώδεις και κρυμμένους θησαυρούς της Ελληνικής φύσης.

Αυτή η πρωτοβουλία είναι μια ωδή στη νεανική δημιουργικότητα, μια υπενθύμιση ότι η Ελλάδα κρύβει αστείρευτες δυνατότητες και ταλέντα. Είναι μια πρόσκληση για όλους να αγκαλιάσουν το καινούργιο, να στηρίξουν την τέχνη και να αναδείξουν την ομορφιά της φύσης. Είναι ένας χώρος που αξίζει να ανακαλυφθεί και να προστατευθεί, προσφέροντας μια ανανεωμένη σύνδεση με τη φύση.

ΕΛΕΝΑ ΞΥΔΙΑ: ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ

 Η ίδια μάς συστήνεται καλύτερα, περιγράφει πώς γεννήθηκε η ιδέα με το πιάνο και αποκαλύπτει ποια είναι τα επόμενα σχέδιά της με τον Πασχάλη Μάντη.

«Για πολλά χρόνια ασχολήθηκα με τα οικονομικά, έχω δουλέψει μέχρι και σε τράπεζα. Κάποια στιγμή απλά παραιτήθηκα από όλα και αποφάσισα να προσπαθήσω να ασχοληθώ με αυτό που αγαπώ. Λέω ”να προσπαθήσω” γιατί στην Ελλάδα είναι πολύ δύσκολο να βιοπορίζεσαι από τη μουσική, ειδικά για τον πιανίστα που πάντα είναι ένας.

Θέλω να πω ότι αν κάποιος παίζει βιολί είναι πιο εύκολο να συμμετέχει σε μια ορχήστρα, γιατί υπάρχουν πολλά βιολιά… Είναι λίγες οι θέσεις για έναν πιανίστα, και στην Αθήνα ειδικά, αν θέλεις να παίζεις solo πιάνο, είναι ελάχιστες οι θέσεις. Παρ’ όλα αυτά, πήρα την απόφαση και φαίνεται ότι έκανα καλά».

«Σήμερα εργάζομαι στο εστιατόριο του μουσείου της Ακρόπολης. Εκεί ακριβώς κάτω από τον ιερό βράχο, η ενέργεια που εκπέμπει η μεγαλειότητα του μνημείου, γεμίζει την ψυχή μου. Εκεί λοιπόν στο γραφείο μου, όπως συνηθίζω να λέω, μετά από αμέτρητες ώρες μουσικής και συζητήσεων με το συνεργάτη μου Πασχάλη Μάντη, μας ήρθε η αρχική ιδέα “δεν παίρνουμε το πιάνο να πάμε στα Μετέωρα”;

Και πήγαμε έτσι απλά…
Στην πορεία ανακαλύψαμε άπειρα προβλήματα, γιατί κάθε project απαιτεί ειδικές άδειες, μεγάλη δυσκολία στη μεταφορά του πιάνου, συγκεκριμένες καιρικές συνθήκες, επίσκεψη πολλές φορές στο χώρο για ρεπορτάζ και πολλά άλλα.

Δεν μας έκαμψε τίποτα και όταν καταφέρνεις ένα τόσο δύσκολο εγχείρημα με τόση προσπάθεια και αγάπη, τότε το νιώθεις παιδί σου.Τα καταφέραμε λοιπόν και μετά από αυτό λάβαμε πολλή αγάπη, μηνύματα και υποστήριξη από όλο τον πλανήτη, αυτό που ήρθε ξαφνικά ήταν κάτι πρωτόγνωρο.

Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΙΩΝ ΠΟΥ ΣΥΝΟΔΕΥΟΥΝ ΤΑ ΜΑΓΕΥΤΙΚΑ ΜΕΡΗ
«Η επιλογή των κομματιών είναι ιδιαίτερα σημαντική για το τελικό αποτέλεσμα των βίντεο. Κάθε τι που βλέπετε στην παραγωγή είναι αποτέλεσμα ιδιαίτερης μελέτης και συναποφασίζουμε με τον Πασχάλη για όλα. Έτσι και για την επιλογή των κομματιών. Αφού επιλέξουμε τον προορισμό και το είδος του project, στη συνέχεια αρχίζει η δική μου έρευνα σαν μουσικός, ώστε να επιλέξω τουλάχιστον 5 μουσικά κομμάτια που θα ταίριαζαν με το concept.

Η μουσική που ακούγεται σε κάθε βίντεο είναι επιλεγμένη έτσι ώστε να σου βγάζει συγκεκριμένα συναισθήματα, και, δεμένη με την εικόνα, να ολοκληρώνει την τελική μαγεία του βίντεο. Φυσικά, κριτήριο αποτελεί πάντα και ο συνθέτης, η εποχή που αυτός εκπροσωπεί, το πώς αυτό μπορεί να διασκευαστεί σε σόλο πιάνο -εφόσον δεν είναι αρχικά γραμμένο για αυτό-, κλπ».

Η ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
«Η ανταπόκριση του κόσμου είναι τεράστια και η αλήθεια είναι ότι στην αρχή δεν περιμέναμε τέτοια ανταπόκριση…Το συνειδητοποιήσαμε αμέσως μετά το πρώτο μας βίντεο των Μετεώρων. Και λίγο αργότερα όταν τα βίντεο σάρωναν στα διεθνή φεστιβάλ. Ήρθαν απρόσμενα διεθνή βραβεία (σε Παρίσι, Λονδίνο, Ρώμη, Νέα Υόρκη, Λος Άντζελες, Βερολίνο και άλλα) και τα βίντεό μας προβλήθηκαν σε κάθε γωνιά της γης..

Άνθρωποι από κάθε γωνιά του πλανήτη μας στέλνουν μηνύματα και συγχαρητήρια! Πρώτη φορά έβλεπαν την Ελλάδα με αυτό τον τρόπο. Πολλοί μας έλεγαν ότι εξαιτίας των δικών μας βίντεο η Ελλάδα είναι πλέον γι’ αυτούς προορισμός!

Ξαφνικά Καλλιτέχνες δημιουργοί απ’ όλο τον κόσμο μας ζητούν συνεργασία η στέλνουν τις δικές τους συνθέσεις να τις χρησιμοποιήσουμε σε ένα από τα μελλοντικά μας project. Αυτό ήταν που μας έδωσε ώθηση να συνεχίσουμε να αναδεικνύουμε την πολιτιστική μας κληρονομιά».

Αυτό μας έκανε να καταλάβουμε το πόσο σημαντική είναι η χώρα μας για τους ξένους. Η χώρα μας είναι πραγματικά η έννοια της ιστορίας και του πολιτισμού. Είναι συγκλονιστικό το συναίσθημα που βιώνεις όταν μπορείς να δεις την ομορφιά και να μεταφέρεις έστω και λίγη από αυτή με το δικό σου τρόπο στην άλλη άκρη της γης!

Και αυτό σε κάνει να νιώθεις περήφανος πρώτον γιατί μένεις σε αυτή την μαγική χώρα και δεύτερον γιατί βάζεις κι εσύ ένα λιθαράκι στη διάδοση της πολιτιστικής της κληρονομιάς».

ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΕΛΕΝΑΣ ΞΥΔΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑΛΗ ΜΑΝΤΗ
«Στόχος μας είναι να πάμε σε όσα περισσότερα σημεία φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς μπορούμε, να συνεργαστούμε με όλους τους δήμους και τους φορείς που θα ήθελαν να δημιουργήσουν μαζί μας κάτι αντίστοιχο, και πραγματικά η ελληνική ομορφιά είναι ανεξάντλητη.

Εκτός όμως από αυτού του είδους τα project και επειδή κάθε μας δουλειά αγκαλιάζεται από τα όλα τα πανελλήνιας εμβέλειας κανάλια και του εξωτερικού, ήρθαν και καινούριες, διαφορετικές προτάσεις τόσο από Ελλάδα όσο και από το εξωτερικό.

Σύντομα πρόκειται να παρακολουθήσετε από εμάς μια περιοδεία με ζωντανές ειδικά σκηνοθετημένες συναυλίες που θα περιλαμβάνουν μουσική και μια νέα τεχνολογία παρουσίασης με ολογράμματα! Πλέον οι επιλογές μας είναι πάρα πολλές αλλά το σημαντικό είναι πάντα να δημιουργούμε κάτι ξεχωριστό, τόσο σαν εικόνα και μουσική αλλά και ως μέσο προσέλκυσης τουριστών. Έτσι, μελετούμε πολύ, πριν αποφασίσουμε πού θα πάμε».

Η ΣΥΝΘΕΣΗ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ
«Η ομάδα μας αποτελείται από δύο μόνο άτομα, εμένα και τον Πασχάλη. Εμείς αναλαμβάνουμε τα πάντα στο project μας, την επιλογή της περιοχής, το σημείο των γυρισμάτων, το πιάνο που θα χρησιμοποιηθεί, τη μουσική που θα παιχτεί στο πιάνο και την ηχογράφηση της, το ενδυματολογικό κομμάτι, το σκηνοθετικό, το μοντάζ κλπ.

Είναι όλα αποτέλεσμα της δικής μας συνεργασίας. Τίποτα από όλα αυτά δεν θα υπήρχε χωρίς την υπέροχη σχέση αλληλοϋποστήριξης που έχω με το συνεργάτη μου και σκηνοθέτη μου.

Δεν είναι καθόλου εύκολο να δημιουργείς τέτοιου είδους project όταν δεν υπάρχει απόλυτη επικοινωνία και εμπιστοσύνη. Φυσικά μας υποστηρίζουν απόλυτα σε ό,τι χρειάζεται οι εκάστοτε δήμοι, και εθελοντικά λαμβάνουν μέρος πολλοί άνθρωποι σε κάθε παραγωγή.

Σημαντική είναι επίσης η υποστήριξη των μεγαλύτερων Ελλήνων σχεδιαστών μόδας. Και βέβαια λαμβάνω τη μεγαλύτερη υποστήριξη από την οικογένειά μου, τους γονείς μου, το σύζυγο και τα παιδιά μου».

Η ΣΥΝΔΕΣΗ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΜΕΛΩΔΙΕΣ
«Οι εικόνες με τις μελωδίες είναι άμεσα συνδεδεμένες, και είναι ακριβώς αυτό το πάντρεμα της εικόνας με τη μουσική, που θέλαμε να αναδείξουμε με τον Πασχάλη. Εκείνος ειδικός στην εικόνα και τη σκηνοθεσία, κι εγώ ειδική στα μουσικά ηχοχρώματα, καταφέραμε να αναδείξουμε ακόμα περισσότερο τις ελληνικές ομορφιές συνδέοντάς τα.

Είναι αποδεδειγμένο ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος αντιδρά διαφορετικά όταν αυτό που βλέπει συνοδεύεται με αντίστοιχων συναισθημάτων μουσική, αλλά και το αντίθετο. Η μουσική δηλαδή μας κάνει να αντιδρούμε διαφορετικά όταν συνοδεύεται από οπτικό υλικό. Άλλωστε ζούμε σε μια εποχή που τα πάντα είναι εικόνα και ήχος».

ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΝΘΕΤΗ ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΑ

«Απολαμβάνω να παίζω πολλά και διαφορετικά είδη μουσικής. Στο εστιατόριο στο μουσείο της Ακρόπολης ερμηνεύω κυρίως Έλληνες κλασικούς συνθέτες, και γενικά προτιμώ την ελληνική μουσική, η οποία ταιριάζει απόλυτα στο χώρο, και την οποία αγαπώ ιδιαίτερα. Επιπλέον, εξερευνώ καθημερινά και σύγχρονους ξένους συνθέτες, αλλά και κινηματογραφική μουσική.

Η βαθιά αγάπη μου όμως βρίσκεται στην κλασική μουσική, πάνω στην οποία εκπαιδεύτηκα, και τη μουσική της ρομαντικής εποχής. Αν έπρεπε να ξεχωρίσω έναν και μόνο αγαπημένο συνθέτη, θα σας έλεγα το Frederic Chopin, καθώς κάθε νότα στα έργα του γεμίζει και αγαλλιάζει την ψυχή μου».

Υ.Γ ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Γράφουμε σε κάποια κείμενα “πιανίστρια” και όχι το σωστό “πιανίστα” γιατί είναι ευρέως γνωστή στο κοινό ως η «ιπτάμενη πιανίστρια»μέσα από τα δημοσιεύματα του τύπου και των σόσιαλ.

ΠΗΓΕΣ: www.protothema.gr, www.newsbeast.gr, www.newsbomb.gr, www.fortuneita.com, www.google.com, www.torinotoday.it, gkoul@naftemporiki.gr, www.neakriti.gr

Κάπου ανάμεσα σε ουρανό και θάλασσα, σε βράχους και κάστρα, ένα λευκό πιάνο συνεχίζει να μας θυμίζει ότι η ομορφιά δεν χρειάζεται τεχνάσματα, μόνο προσοχή και σεβασμό. Η Έλενα Ξυδιά και ο Πασχάλης Μάντης μάς δείχνουν ότι η κληρονομιά μας δεν ανήκει στις προθήκες, αλλά ζει όσο υπάρχει κάποιος να την αφουγκραστεί.

Το ταξίδι μόλις ξεκίνησε, και το πιάνο έχει ακόμη πολλούς τόπους να ξυπνήσει,
κουβαλώντας μια απλή πρόσκληση: να δούμε την Ελλάδα με καινούργια μάτια και να τη φροντίσουμε όπως της αξίζει.

 

Ίσως αυτό να είναι τελικά το πιο όμορφο μήνυμα του Piano Natural Heritage Project: η Ελλάδα δεν χρειάζεται να τη φανταστούμε, αρκεί να την κοιτάξουμε προσεκτικά. Το πιάνο θα συνεχίσει το ταξίδι του κι εμείς, όπως στον δρόμο της επιστροφής από το μοναστήρι του Πιεμόντε.

Γιατί ο δρόμος που κατεβαίνει από τη Sacra di San Michele σε αναγκάζει να πάρεις μια απόφαση: να κοιτάξεις πίσω ή να μην κοιτάξεις. Δύσκολα θα αντισταθείς στον πειρασμό να κοιτάξεις πίσω, γιατί αν κοιτάξεις, έχεις την αίσθηση ότι θα θελήσεις να γυρίσεις. 

ΚΑΛΗ ΑΚΡΟΑΣΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΔΕΨΤΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ