ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΤΣΑΚΝΗΣ, ΧΑΡΗΣ & ΠΑΝΟΣ ΚΑΤΣΙΜΙΧΑΣ

ΓΥΡΙΖΩ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΜΟΥ ΣΤΟ ΜΈΛΛΟΝ
Στίχοι: Διονύσης Τσακνής
Μουσική: Διονύσης Τσακνής
Ερμηνεία: Πάνος Κατσιμίχας & Χάρης Κατσιμίχας
LP, Album ” Φταίνε Τα Τραγούδια ” 1989

1. ΕΡΜΗΝΕΙΑ: ΧΑΡΗΣ & ΠΑΝΟΣ ΚΑΤΣΙΜΙΧΑΣ

2. ΕΡΜΗΝΕΙΑ: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΑΝΟΣ, ΛΑΥΡΈΝΤΗΣ ΜΑΧΑΙΡΊΤΣΑΣ

ΓΥΡΙΖΩ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΜΟΥ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ: Video Live στην εκπομπή ΚΟΙΤΑ ΤΙ ΕΚΑΝΕΣ

3. ΕΡΜΗΝΕΙΑ: ΕΛΕΝΗ ΒΙΤΑΛΗ

ΣΤΙΧΟΙ, ΜΟΥΣΙΚΗ: ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΤΣΑΚΝΗΣ

ΓΥΡΙΖΩ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΜΟΥ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον
στο μέλλον που φτιάχνετε όπως θέλετε
αφού η ιστορία σας ανήκει
σαρώστε το λοιπόν αν επιμένετε

Στ’ αυτιά μου δε χωράνε υποσχέσεις
το έργο το `χω δει μη με τρελαίνετε
το πλοίο των ονείρων μου με πάει
σε κόσμους που εσείς δεν τους αντέχετε

Μένω μονάχος στο παρόν μου
να σώσω οτιδήποτε αν σώζεται
κι ας έχω τις συνέπειες του νόμου
συνένοχο στο φόνο δε θα μ’ έχετε

Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον
το κόλπο είναι στημένο και στα μέτρα σας
ξεγράψτε με απ’ τα κατάστιχά σας
στον κόπο σας δεν μπαίνω και στα έργα σας

Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον
στο μέλλον που φτιάχνετε όπως θέλετε
αφού η ιστορία σας ανήκει
σαρώστε το λοιπόν αν επιμένετε

Μένω μονάχος στο παρόν μου
να σώσω οτιδήποτε αν σώζεται
κι ας έχω τις συνέπειες του νόμου
συνένοχο στο φόνο δε θα μ’ έχετε

LP, Album ” Φταίνε Τα Τραγούδια ” 1989

ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΔΙΟΝΥΣΗ ΤΣΑΚΝΗ ΓΙΑ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ
” Το Γυρίζω τις Πλάτες μου στο Μέλλον, γράφτηκε, δηλαδή απομνημονεύεται, περιμένοντας το ασανσέρ και ανεβαίνοντας στον όροφο του σπιτιού μιας φίλης που με φιλοξενουσε, όταν ερχόμουνα στην Αθήνα. Είχε ήδη αρχίσει η ιδιωτική ραδιοφωνία (αρχές νομίζω του 1988) σε εποχές σκανδάλων και πολιτικών ανακατατάξεων και στα μικρόφωνο της, παρήλαυναν καθημερινά, πολιτικοί και «ρήτορες» κάθε είδους. Αγαπημένη τους αναφορά το… μέλλον.
Την ώρα που πάρκαρα, ερχόμενος από ένα κοπιαστικό ταξίδι 5 ωρών και ακούγοντας κάποιον από αυτούς τους «ελεύθερους» τάχα σταθμούς, μέσα σε 20 το πολύ δευτερόλεπτα, μέτρησα ίσαμε 5 φορές τη λέξη αυτή, από κάποιον επαγγελματία ομιλητή.«Να μου λείπει τέτοιο μέλλον που μας ετοιμάζετε…», σκέφτηκα και κάπου εκεί άρχισε η στιχουργία.
Ανοίγοντας την πόρτα σημείωσα αμέσως το πρώτο τετράστιχο που είχα σκαρώσει. Προχώρησα με αυτόματη γραφή και στα υπόλοιπα. Έπειτα με μια κιθάρα τα πρώτα ακόρντα και στη συνέχεια, αποτύπωση της μελωδίας στο τετράδιο με το πεντάγραμμο που κουβαλούσα πάντα στη θήκη της κιθάρας. Πέρασαν αρκετοί μήνες μέχρι να ασχοληθώ ξανά με το τραγούδι. Στα τέλη του καλοκαιριού, ετοιμάζοντας τραγούδια για την πρώτη μου δουλειά στη νεοσύστατη τότε «ΑΚΤΗ», σκάλιζα ξανά το τετράδιο με τις μουσικές μου σημειώσεις. «Σαν κάτι να λέει τούτο εδώ», σκέφτηκα και το ηχογραφησα πρόχειρα στην κασέτα με τα υπόλοιπα που είχα ξεδιαλύνει. Ανάμεσά τους το «Ώρες σιωπής» και το «Αντίσταση κατά της αρχής».
Η συνέχεια γνωστή. Το άκουσαν ο Χάρης και ο Πάνος και ενθουσιάστηκαν. Έτσι τους φιλοξένησα στο δίσκο μου «φταίνε τα τραγούδια».
Δυστυχώς, και το εννοώ αυτό που λέω, το τραγούδι είναι τραγικά επίκαιρο και στις μέρες μας. Ας ελπίσουμε να το «καταργήσουν» μέλλοντες καιροί. “
(Διονύσης Τσακνής, Μαρτυρία στον Μανώλη Νταλούκα για το βιβλίο ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΡΟΚ. Σεπτέμβριος 2011).

Σύμφωνα με τον δημιουργό, το τραγούδι δεν είναι τόσο πολιτικό καθώς δεν του αρέσουν τα τραγούδια που φέρουν κάποιο σύνθημα. Ωστόσο, διαπιστώνει πως έχει γίνει σύνθημα και αυτό δεν είναι κάτι που του αρέσει, αφού δεν ήταν αυτή η πρόθεσή του.
Ο Θάνος Μικρούτσικος σε σημείωμά του το Μάρτιο του 2006, τοποθετείται σχετικά με το συγκεκριμένο τραγούδι. Αναλυτικότερα, το χαρακτηρίζει ως τραγούδι συγκυρίας, το οποίο θεωρεί πως θα συνεισφέρει στο μέλλον ως πολύτιμο εύρημα, που θα πληροφορήσει το μελλοντικό κοινό για την «βάρβαρη ζωή μας».

Ο Διονύσης Τσακνής, μέσω των ιδιαίτερων στίχων του έχει καταφέρει να αφήσει το αποτύπωμά του στο χρόνο. Πολλά από τα τραγούδια του έχουν περάσει και στην επόμενη γενιά, πράγμα που διαπιστώνεται από τον αριθμό των ατόμων που προσφεύγει συνεχώς στο άκουσμά τους. Μέσα από τους στίχους του θίγει κοινωνικά ζητήματα που διαχρονικά απασχολούν το ευρύ κοινό. Φαίνεται πως έχει πολιτική και κοινωνική συνείδηση, την οποία μεταφέρει και στο μουσικό του έργο. Βέβαια ο ίδιος δεν δύναται να γνωρίζει το πώς θα αποκωδικοποιηθεί το εκάστοτε τραγούδι από τους ακροατές. Άλλωστε αυτό παρουσιάστηκε και πρωτύτερα με το «Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον».
Δεν μπορεί να αγνοηθεί επίσης η διαχρονικότητα και επικαιρότητα του συγκεκριμένου κομματιού. Το κοινό δείχνει να έχει ανάγκη να ακούσει ξανά το τραγούδι. Προσφεύγει συχνά σε αυτό και κάθε φορά ο τρόπος που το ερμηνεύει είναι διαφορετικός. Αυτό εξαρτάται όχι μόνο από την χρονική περίοδο που το ακούει, αλλά και από τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες της περιοχής του. Γι’ αυτό ίσως το κομμάτι να φημίζεται για τον διαχρονικό του χαρακτήρα. Γιατί οποιαδήποτε στιγμή και να ακουστεί, το μήνυμα – νόημα θα είναι αν όχι το ίδιο τότε παρόμοιο. (πηγή: https://criticism.gr)

ΚΑΛΗ ΑΚΡΟΑΣΗ τα χρόνια περνούν τα τραγούδια ταξιδεύουν