ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΟΥΖΑΚΗΣ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΦΕΡΜΑΝΟΓΛΟΥ

ΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΕΣ ΕΡΩΤΑ
Στίχοι: Γιάννης Φερμάνογλου
Μουσική: Γιώργος Μουζάκης
Ερμηνεία: Άντζελα Ζήλια, Σώτος Παναγόπουλος
Vinyl, 7″, Single ” Καλώς όρισες έρωτα / Δάκρυα μόνο δάκρυα ” 1967

ΕΡΜΗΝΕΙΑ: ΑΝΤΖΕΛΑ ΖΗΛΙΑ (Cine Video)
Ακουγεται στην κωμικη ταινια ”Ο ανακατωσούρας” του 1967-’68
Συνοδεύει η φιλαρμονικής του Γ΄Σώματος Στρατού.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ: ΣΩΤΟΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ

 ΕΡΜΗΝΕΙΑ: ΣΩΤΟΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ

ΜΟΥΣΙΚΗ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΟΥΖΑΚΗΣ

ΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΕΣ ΕΡΩΤΑ
Καλωσόρισες έρωτα
με τα κρίνα στα χέρια
με το γέλιο, την άνοιξη
με το φως, με τα αστέρια

Καλωσόρισες έρωτα
καλώς ήρθες χαρά μου
γιατί εσύ μου ζωντάνεψες
τα νεκρά όνειρά μου

Καλωσόρισες έρωτα
κι αυτό μόνο με φτάνει
για να ρίξουμε άγκυρα
στης καρδιάς το λιμάνι

Vinyl, 7″, Single ” Καλώς όρισες έρωτα / Δάκρυα μόνο δάκρυα ” 1967

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Το Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης (επίσημη ονομασία: Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού) ξεκίνησε ως διαγωνισμός ελαφρού τραγουδιού το 1959 υπό την αιγίδα του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας και οι τρεις πρώτες διοργανώσεις του διεξήχθησαν στην Αθήνα. Το 1962 έρχεται στη Θεσσαλονίκη με επίσημη ονομασία Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού και συνδιοργανώνεται με την Ε.Ι.Ρ (μετέπειτα ΕΡΤ) στα πλαίσια της ΔΕΘ.
Οι αναφορές λένε πως το Φεστιβάλ, βασίστηκε στο αντίστοιχο Ιταλικό του Σαν Ρέμο, ενώ πέρασε από διάφορες διακυμάνσεις και αναζητήσεις, έζησε στιγμές μεγάλης ακμής και παρακμής, ανέδειξε νέα ταλέντα τόσο σε επίπεδο ερμηνευτών όσο και συνθετών, αλλά δέχτηκε και πλήθος επικρίσεων. Στοιχεία των πρώτων χρόνων του, είναι η απαγόρευση του μπουζουκιού στην ενορχήστρωση των τραγουδιών μέχρι το 1971 αλλά και η ύπαρξη επί σκηνής συγκροτημάτων, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις στη δεκαετία του 1960 τα τραγούδια ερμηνεύονταν δύο φορές από διαφορετικούς καλλιτέχνες κάθε φορά, ώστε να τονισθεί η σύνθεση και όχι η ερμηνεία, που εκείνη την εποχή θεωρούσαν πιο σημαντική στα τραγούδια.. Το παραδοσιακό ελαφρύ ερωτικό τραγούδι, εκείνη την εποχή, έδινε τη σκυτάλη του στο νέο ανερχόμενο ελαφρό λαϊκό τραγούδι. Ήταν η εποχή όμως, που ξεκινούσε και το «τραγούδι διαμαρτυρίας», της «μπουάτ», του «νέου κύματος». Είδη που απαγορεύονταν να διαγωνιστούν στο φεστιβάλ. Τα πράγματα άλλαξαν από το 1966, όταν η ΔΕΘ ανέλαβε την αποκλειστική διοργάνωση του φεστιβάλ.

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 1967
Ένα χρόνο όμως αργότερα, το 1967 η χώρα μπήκε κάτω από το καθεστώς της δικτατορίας. Απαγορεύσεις, περιορισμοί, λογοκρισία και ούτε λόγος για λαϊκά όργανα (μπουζούκι, μαντολίνο, σαντούρι κλπ) και για μοντέρνα συγκροτήματα .Φυσικά, όλα αυτά δε θα μπορούσαν ν’ αφήσουν ανεπηρέαστο και το χώρο του τραγουδιού. Η λογοκρισία που επιβλήθηκε, «φίμωσε» συνθέτες και στιχουργούς, ενώ ο Μίκης Θεοδωράκης απαγορεύτηκε δια νόμου, δείγμα του σημαντικότερου ρόλου που παίζει η μουσική στη συνείδηση του κόσμου Μέσα σε τούτο το κλίμα λοιπόν, έλαβε χώρα το έκτο Φεστιβάλ Ελαφρού Τραγουδιού στο Παλέ ντε σπορ της Θεσσαλονίκης, από τις 13 ως τις 15 Σεπτεμβρίου 1967. Παρουσιαστής πάντα ο Άλκης Στέας και είναι η χρονιά που η διοργάνωση επιστρέφει στην αρχική μορφή της, καθώς λαμβάνουν μέρος σχεδόν αποκλειστικά ερμηνευτές του «ελαφρού» τραγουδιού. Το πνεύμα του «Νέου κύματος» απουσιάζει πλήρως (μικρή εξαίρεση η συμμετοχή της Πόπης Αστεριάδη) κι έτσι, ο θεσμός δικαιολογεί πλήρως τον τίτλο του

Το «Αλεξάνδρειο» είναι κατάμεστο και τις τρεις βραδιές, καθώς το Φεστιβάλ εξακολουθεί ν’ αποτελεί το σημαντικότερο πολιτιστικό γεγονός για τη συμπρωτεύουσα και όχι μόνο. Διαγωνίζονται συνολικά 20 τραγούδια και την τελική βραδιά, το κοινό αποθεώνει τον Σώτο Παναγόπουλο και την Άντζελα Ζήλια, που κερδίζουν το πρώτο βραβείο με το «Καλώς όρισες έρωτα» των Γιώργου Μουζάκη – Ιωάννη Φερμάνογλου.
Δημοσίευμα της εποχής, αναφέρει σχετικώς: «Χαρακτηριστική ήτο η ερμηνεία του Παναγόπουλου, η οποία διακόπτεται εις τα ενδιάμεσα θυελλώδη χειροκροτήματα και φωνές «Μπράβο, μπράβο», ενώ ο συνθέτης Γιώργος Μουζάκης έκλαιγε από συγκίνηση»…
Τη δεύτερη θέση κατέλαβε το «Εκείνον», των Τάκη Μωράκη – Φώτη Μιχαλάτου – Ιωάννη Φερμάνογλου, με τις Νάντια Κωνσταντοπούλου και Κρύσταλ, ενώ την τρίτη το «Έκανα βάρκα τον καημό» του Απόστολου Αρμενάκη, με τις Γιοβάννα και Νότα Μοντσενίγου.

Ο ΑΝΑΚΑΤΩΣΟΥΡΑΣ 1967
Στην ταινία του Γρηγόρη Γρηγορίου “Ο ανακατωσούρας” (1967), με τους Ντίνο Ηλιόπουλο, Γκέλυ Μαυροπούλου, Νίκο Σταυρίδη κ.α. έχουν ενσωματωθεί αυθεντικές σκηνές από το 6ο Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού 1967 στη Θεσσαλονίκη, όπου η Άντζελα Ζήλεια με την υπέροχη ερμηνεία της στο τραγούδι αυτό υπό τη συνοδεία της φιλαρμονικής του Γ΄Σώματος Στρατού..



ΑΝΤΖΕΛΑ ΖΗΛΙΑ Βιογραφία
Η Άντζελα Ζήλια, χαρακτηριστική ηθοποιός και ερμηνεύτρια, ξεχωριστή, διακριτική και πολύ αγαπητή.
Η Αγγελική Ζήλια, όπως είναι το πραγματικό της όνομα, γεννήθηκε το 1935 και μεγάλωσε στο κέντρο της Αθήνας, ζώντας από πρώτο χέρι τη Γερμανική κατοχή και τον εμφύλιο. Η Άντζελα Ζήλια είχε πει σχετικά με τα παιδικά της χρόνια: «Γεννήθηκα στο Μεταξουργείο και μεγάλωσα στους Αμπελοκήπους. Θυμάμαι τους Γερμανούς, τις σειρήνες, την πείνα και μετά τον Εμφύλιο. Εγώ τα έζησα όλα αυτά γιατί έχω γεννηθεί το ’34 και δεν με απασχολεί καθόλου να το κρύβω. Μεγαλώνοντας, θυμάμαι τη γειτονιά και τα παιχνίδια με τα παιδιά, αλλά και τη δασκάλα της πρώτης δημοτικού, η οποία ήρθε και με βρήκε μια μέρα στο μαγαζί Ακροπόλ όπου τραγουδούσα. Είχα τέσσερις αδελφές κι εγώ ήμουν η μικρότερη. Δυστυχώς, η μία αδελφή μου δεν έζησε, γιατί το 1942 νόσησε από μηνιγγίτιδα και «έφυγε» σε ηλικία 22 χρονών. Μια ζωή ήμουν το στερνοπούλι, το χαϊδεμένο, που όμως δεν εξελίχθηκα σε κακομαθημένο, γιατί εγώ στήριξα ολόκληρη την οικογένειά μου.» Ενώ εργαζόταν στο κατάστημα του Τσιτσόπουλου, γνωρίστηκε με την τραγουδίστρια Δανάη, η οποία την έμαθε να τραγουδάει κάνοντάς της για ένα χρόνο εντατικά μαθήματα. Παράλληλα, πραγματοποίησε και κάποιες σπουδές στη σχολή Ζουγανέα. Κατόπιν, έδωσε εξετάσεις στη Ραδιοφωνία και επιλέχθηκε μαζί με μια ακόμη διαγωνιζόμενη ανάμεσα σε άλλες 72. Έτσι, έκανε κάποιες εκπομπές με την ελαφρά ορχήστρα τραγουδιού του σταθμού.

Τραγούδι
Εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως τραγουδίστρια στο γνωστό μαγαζί της εποχής στην «Παλιά Αθήνα», όπου συνεργάστηκε με τον Τώνη Μαρούδα και την Μπελίντα. Εκεί, έλεγε κάποια ξένα και ελαφρά τραγούδια στην αρχή του προγράμματος. Για να ξεπεράσει τη συστολή της, η Μπελίντα την ώθησε να ασχοληθεί με το θέατρο.
Στο χώρο του θεάτρου γνώρισε τον συγγραφέα και σκηνοθέτη Νίκο Τσιφόρο ο οποίος ετοίμαζε τότε τη γνωστή ταινία «Ο θησαυρός του μακαρίτη» (1959). Με την προτροπή και τη βοήθειά του, έλαβε μέρος στην ταινία και υποδύθηκε τον ρόλο μιας τραγουδίστριας.

Η Άντζελα Ζήλια, έλαμψε όχι στις λαϊκές στράτες, αλλά στα μονοπάτια του λεγόμενου ελαφρού τραγουδιού. Ως τραγουδίστρια ελαφρού τραγουδιού, η Άντζελα Ζήλια κατάφερε να κερδίσει πέντε βραβεία σε διάφορα φεστιβάλ (Βαρκελώνης, Σοποτ, Θεσσαλονίκης). Το τελευταίο βραβείο της ήταν το 1967 στο Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού Θεσσαλονίκης με το τραγούδι Καλωσόρισες έρωτα, σε στίχους Γιάννη Φερμάνογλου και μουσική Γιώργου Μουζάκη. Παρά τη μεγάλη της επιτυχία στο χώρο του θεάτρου, η Άντζελα Ζήλια δηλώνει τραγουδίστρια και όχι ηθοποιός. Πιστεύει πως ο κινηματογράφος προέκυψε στο δρόμο της και κράτησε ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα

Κινηματογράφος
Στο χώρο του θεάτρου γνώρισε τον συγγραφέα και σκηνοθέτη Νίκο Τσιφόρο ο οποίος ετοίμαζε τότε τη γνωστή ταινία «Ο θησαυρός του μακαρίτη» (1959). Με την προτροπή και τη βοήθειά του, έλαβε μέρος στην ταινία και υποδύθηκε τον ρόλο μιας τραγουδίστριας. Η ταινία έγινε μεγάλη επιτυχία. Η Άντζελα Ζήλια συνεργάστηκε με πολύ αξιόλογους ηθοποιούς, όπως οι Γεωργία Βασιλειάδου, Βασίλης Αυλωνίτης, Νίκος Ρίζος, Ξένια Καλογεροπούλου, Στέφανος Ληναίος κ.ά. Στην ταινία αυτή, μαζί με το Τρίο Μπελκάντο τραγούδησε το τραγούδι «Πινακωτή» που έγινε μεγάλη επιτυχία καθώς και το τραγούδι «Εσύ κι εγώ». Η επιτυχία της στην ταινία «Ο θησαυρός του μακαρίτη» την καθιέρωσε σε δραματικούς ρόλους, όπου υποδυόταν το ευαίσθητο και κατατρεγμένο κορίτσι του λαού που υπέφερε και έκλαιγε για τις δυσκολίες της ζωής. Ακολούθησε σχεδόν μια δεκαετία που, ως ηθοποιός, γύρισε πάνω από 40 ταινίες και άφησε το δικό της αποτύπωμα στον ελληνικό κινηματογράφο. Παρτενέρ της στις περισσότερες ταινίες ήταν ο Νίκος Ξανθόπουλος, με τον οποίο συνεργάστηκε επί χρόνια στις ταινίες της Κλακ Φιλμ των χρόνων του ’60. Όπως είχε πει, παρόλο που τους ήθελαν ζευγάρι, ακόμη και στις ταινίες δεν είχαν ανταλλάξει ούτε ένα φιλί, επειδή οι σκηνοθέτες ήθελαν τον Ξανθόπουλο αγνό, προκειμένου να μη ζηλεύουν οι θαυμάστριες του. Απ’ το «Αγάπησα και πόνεσα» του 1963 έως και το περίφημο «Η Οδύσσεια ενός Ξεριζωμένου» του 1969 η Άντζελα Ζήλια ήταν πάντα δίπλα του. Σε συνέντευξη της στην εκπομπή “Οι Αταίριαστοι” με τη Σεμίνα Διγενή, είχε πει ότι ζούσε τους ρόλους της, ωστόσο δεν έκλαψε ποτέ αληθινά. “Κάποτε ένας σκηνοθέτης άρχισε να με θίγει και να με λέει κακή ηθοποιό προκειμένου να κλάψω, το αποτέλεσμα ήταν να πάρω τα ρούχα μου και να φύγω”, είχε αναφέρει με χιούμορ. Η τελευταία της εμφάνιση στον κινηματογράφο ήταν ως Άννα Καρατζόγλου στην ταινία “Η οδύσσεια ενός ξεριζωμένου”.

«Ο γάμος μου δεν είχε καμία σχέση με τη δουλειά μου. Προτού αρχίσω τη δουλειά, ως κοπελίτσα, τα είχα φτιάξει με έναν νέο και ήμασταν μαζί οκτώμισι χρόνια, αλλά τότε παγκάκι, σινεμαδάκι και δεν συμμαζεύεται. Μετά την Πολωνία με καλούσαν σε ανατολικά κράτη για συναυλίες και, όταν θα πήγαινα για πρώτη φορά, θα ερχόταν μαζί και ο αγαπημένος μου. Από την πρεσβεία, λοιπόν, δεν δέχονταν να μείνουμε μαζί, οπότε μου είπε: «Δεν παντρευόμαστε; Θα πάμε και θα μένουμε χώρια;» Δεν ήμασταν το τυπικό ζευγάρι που επιζητούσε τον γάμο, εμείς απλώς θέλαμε να είμαστε μαζί και είμαστε 59 χρόνια τώρα. Οι συνάδελφοι γνωρίζουν ότι όπου υπάρχει Ζήλεια υπάρχει και Βασίλης» είχε πει για τον άντρα της. Και πράγματι μόνο ο θάνατος τους χώρισε ενώ παντρεύτηκε στα 33 και έκανε την κόρη της στα 39. Όπως έχει πει, τα προβλήματα της υγείας της δεν την αφήνουν να ανέβει ξανά στην σκηνή, ωστόσο θυμάται με νοσταλγία τις συναυλίες της και τις δυνατές φιλίες της από τον χώρο του κινηματογράφου.
πηγες: www.filmy.gr, www.discogs.com, https://stixoi.info, www.filmy.gr, www.ishow.gr, https://ellinikoskinimatografos.gr, www.enimerotiko.gr, www.naftemporiki.gr, www.musiccorner.gr, https://parallaximag.gr, https://cityportal.gr

ΚΑΛΗ ΑΚΡΟΑΣΗ Τα ωραία τραγούδια δεν τελειώνουν ποτέ, και πάντα… ”Όλα αρχίζουν ξανά”.