ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΤΖΗΣ, ΣΩΤΙΑ ΤΣΩΤΟΥ

ΑΠ’ ΤΟ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ
Στίχοι: Σώτια Τσώτου
Μουσική: Κώστας Χατζής
Ερμηνεία: Κώστας Χατζής
2xLP, Album ” Ουαι! ” 1973
Label: Philips ‎– 6673 500

ΕΡΜΗΝΕΙΑ: ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΤΖΗΣ 1973
(ηχογράφηση ζωντανά στο ” Σκορπιό “)

Απ’ το αεροπλάνο
Κώστας Χατζής

ΕΡΜΗΝΕΙΑ: ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΤΖΗΣ 2023
ΣΑΞΟΦΩΝΟ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΣΑΡΟΣ
Ζωντανά στο «Σπίτι με το Mega»
με τον Γιώργο Κατσαρό και τον Κώστα Χατζή

Το Σάββατο 9 Δεκεμβρίου 2023 στις 22:00, η Ρούλα Κορομηλά και ο Μιχάλης Χατζηγιάννης υποδέχονται στο «Σπίτι με το MEGA» τον Γιώργο Κατσαρό και τον Κώστα Χατζή. Ο μεγάλος μαέστρος και διεθνώς αναγνωρισμένος σολίστας του σαξοφώνου, Γιώργος Κατσαρός, και ο καταξιωμένος κιθαρωδός και τραγουδοποιός, Κώστας Χατζής, ταξιδεύουν στα χρόνια της αθωότητας και των ατμοσφαιρικών μπουάτ, με αγαπημένες μελωδίες και διαχρονικές επιτυχίες.

Απ’ το αεροπλάνο
Κώστας Χατζής
Σαξόφωνο: Γιώργος Κατσαρός

ΣΤΙΧΟΙ: ΣΩΤΙΑ ΤΣΩΤΟΥ

ΑΠ’ ΤΟ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ
Πολύ με πίκρανες ζωή
μακριά θα φύγω ένα πρωί
θ’ ανέβω σ’ ένα αεροπλάνο
να δω τον κόσμο από κει πάνω

Όταν κοιτάς από ψηλά
μοιάζει η γη με ζωγραφιά
και συ την πήρες σοβαρά
και συ την πήρες σοβαρά

Μοιάζουν τα σπίτια με σπιρτόκουτα
μοιάζουν μυρμήγκια οι ανθρώποι
το μεγαλύτερο ανάκτορο
μοιάζει μ’ ένα μικρούλι τόπι

Κι όλοι αυτοί που σε πικράνανε
από ψηλά αν τους κοιτάξεις
θα σου φανούν τόσο ασήμαντοι
που στη στιγμή θα τους ξεχάσεις

Αγαπημένη μου, μην κλαις
πάμε μαζί ψηλά, αν θες
να δεις τη γη απ’ τη σελήνη
ένα φεγγάρι είναι και κείνη

Όταν κοιτάς από ψηλά
μοιάζει ο κόσμος ζωγραφιά
και συ τον πήρες σοβαρά
και συ τον πήρες σοβαρά

Μοιάζουν οι πύργοι με κουκλόσπιτα
και τα κανόνια με παιχνίδια
από ψηλά δεν ξεχωρίζουνε
οι ομορφιές και τα στολίδια

Κι ό,τι σε πλήγωσε ή σε θάμπωσε
από ψηλά αν το κοιτάξεις
θα σου φανεί τόσο ασήμαντο
που στη στιγμή θα το ξεχάσεις

2xLP, Album ” Ουαι! ” 1973

Ένα «ερωτικό» τραγούδι γράφτηκε με αφορμή τη Χούντα
Ποιος να φανταζόταν πως ένα τραγούδι που οι περισσότεροι σήμερα αναγνωρίζουν ως «ερωτικό» θα έκρυβε στη φλέβα του μια ιστορία με πολιτική ματιά.

Το βιβλίο “μία Ιστορία… ένα Τραγούδι…” του Ηρακλή Ευστρατιάδη, από τις εκδόσεις Μιχάλης Τουμπής, αποτελείται από 92 πολύ όμορφες και αρκετά ενδιαφέρουσες ιστορίες, που έγιναν αφορμή να γραφτούν γνωστά και αγαπημένα τραγούδια, που οι στίχοι τους κατέγραψαν – και σήμερα μας θυμίζουν – σημαντικά γεγονότα της ιστορίας, μεγάλους έρωτες, θρυλικά πρόσωπα, ήθη περασμένων εποχών και προσωπικά βιώματα των ίδιων των δημιουργών.

Γράφει ο Ηρακλής Ευστρατιάδης στο βιβλίο του «Ένα τραγούδι… μια ιστορία» (εκδόσεις Τουμπής): Το έξοχο τραγούδι «Από το αεροπλάνο», σε μουσική του Κώστα Χατζή και στίχους της Σώτιας Τσώτου, είναι γραμμένο με αφορμή το στρατιωτικό πραξικόπημα της 21ης Απριλίου του 1967 και τα όσα έζησε η εξαίρετη στιχουργός στο αεροδρόμιο του Ελληνικού.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ: “Όταν κοιτάς από ψηλά” τη … Χούντα κι είσαι η Σώτια Τσώτου.
” Η Σώτια Τσώτου ήταν στα μέσα της δεκαετίας του 60 μια νεαρή ανερχόμενη δημοσιογράφος, που έκανε πολιτικό ρεπορτάζ για την εφημερίδα Ελευθερία. Η Εφημερίδα διέκοψε την κυκλοφορία της την 21η Απριλίου του 1967, την ίδια μέρα που έλαβε χώρα το στρατιωτικό πραξικόπημα. Η Σώτια Τσώτου με το κλείσιμο της εφημερίδας έμεινε άνεργη και σκέφτηκε να αναζητήσει δουλειά στη Θεσσαλονίκη, συγκεκριμένα στο συγκρότημα Βελλίδη, που εξέδιδε τις εφημερίδες Μακεδονία και Θεσσαλονίκη.

Φτάνοντας στο αεροδρόμιο του Ελληνικού αντίκρισε έκπληκτη τη χούντα σε όλο της το μεγαλείο: στρατός, άρματα μάχης και μια πληθώρα ανθρώπων που ήλεγχαν εξονυχιστικά όλους όσους έφταναν εκεί για να ταξιδέψουν ή όσους επέστρεφαν. Η Σώτια Τσώτου τη στιγμή που έπαιρνε το δελτίο επιβιβάσεως συνελήφθη, υποβλήθηκε σε εξονυχιστικό έλεγχο και αυστηρότατη ανάκριση που κράτησε ώρες ολόκληρες. Φυσικά έχασε το αεροπλάνο.

Αφού τελείωσε το μαρτύριο της και δεν βρέθηκαν εις βάρος της ενοχοποιητικά στοιχεία, αφέθηκε ελεύθερη. Έπειτα από τόσες ώρες στο ανακριτικό γραφείο του αεροδρομίου, ταλαιπωρημένη, αηδιασμένη και φοβισμένη, επιβιβάστηκε στο επόμενο αεροπλάνο για την Θεσσαλονίκη. Όταν απογειώθηκε, κοίταξε από ψηλά και είδε πως είχαν καταντήσει την Ελλάδα του Ρίτσου, του Σεφέρη και του Ελύτη οι συνταγματάρχες. «Κοίταξε πως φαντάζουν από εδώ ψηλά» σκέφτηκε. «Μυρμήγκια. Μοιάζουν μυρμήγκια οι άνθρωποι». Και πράγματι, μυρμήγκια έμοιαζαν οι συνταγματάρχες και το καθεστώς τους από ψηλά.

Πριν ακόμα σβήσει η επιγραφή του αεροπλάνου «προσδεθείτε», εκείνη έλυσε την ζώνη ασφαλείας και αισθάνθηκε να της φεύγει ένα βάρος, μαζί και ο φόβος που είχε νιώσει στα χέρια τους. Ένιωσε ελεύθερη και συγχρόνως θυμωμένη με όλα αυτά που είχε ζήσει και αντικρίσει στο αεροδρόμιο. Εκείνη τη στιγμή έδωσε μια υπόσχεση στον εαυτό της, ότι το πρώτο της ρεπορτάζ όταν θα ξανάβρισκε δουλειά, θα ήταν σχετικό με αυτά, αλλά και με τα συναισθήματα των ανθρώπων που βλέπουν τον κόσμο από ψηλά. Από το αεροπλάνο.

Τελικά φτάνοντας στην Θεσσαλονίκη δεν βρήκε δουλειά στο συγκρότημα Βελλίδη. Ήταν γραφτό να μην συνεχίσει την καριέρα της ως δημοσιογράφος. Έτσι, εκείνο το ρεπορτάζ που ετοίμαζε για τη στήλη κάποιας εφημερίδας έγινε ευτυχώς στίχος, αφού η Σώτια Τσώτου ασχολήθηκε από τότε με την ποίηση και το τραγούδι.”

ΣΩΤΙΑ ΤΣΩΤΟΥ: ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΊΑ
Έχει γράψει στίχους σε πάνω από 350 τραγούδια μεγάλες επιτυχίες που όλοι μας έχουμε τραγουδήσει και σε 16 προσωπικά άλμπουμ, να μερικά: «Σύνορα η αγάπη δε γνωρίζει», «Σπουδαίοι άνθρωποι, αλλά», «Σ’ αγαπώ (όπως η μάνα το παιδί)», «Κι ύστερα», «Δεν είμ’ εγώ», «Η αγάπη όλα τα υπομένει», «Αντίο», «Αν ερχόσουν», «Μη μας περιφρονάς», «Ο κύριος κανείς», «Πάλι ύπνος δε με πιάνει»,

«Είμαι ένας άνθρωπος απλός», «Ο Στρατής», «Δε βαριέσαι αδελφέ», «Απ’ το αεροπλάνο», «Της γειτονιάς μας ο τρελός», «Ένας Γερμανός και μια Εβραία», «Κάτι τρέχει», «Λεωφορείο ο κόσμος», «Νυχτώνει, δόξα τω Θεώ», «Είναι νωρίς για δάκρυα, Στέλλα», «Η Μαρία των βράχων», «Αγαπιόμασταν Χριστέ μου», «Να της πείτε καπετάνιοι χαιρετίσματα», «Εγώ τι έχω και τι θα ‘χω»,

«Του χρόνου τέτοια μέρα», «Δροσοσταλιά μου», «Τα ψέματα», «Ας πούμε αν θες», «Μου ‘ταξες ταξίδι να με πας», «Για ‘σένανε μπορώ», «Αθήνα», «Μόνο η αγάπη μένει», «Ο αφέντης λαός», «Όλα μας τα πλούτη», «Κι όμως κι όμως», «Ο Κοσμάς κι ο κόσμος», «Έναν καιρό», «Βραδυάζει»….. ατέλειωτος ο κατάλογος των τραγουδιών της Σώτιας Τσώτου…

Η Σώτια Τσώτου με το συνθέτη Γιώργο Κριμιζάκη.

“Τα τραγούδια μου έχουν ένα μύθο”

«Το ΄68 ήμουνα στην απομόνωση. 29 μέρες. Όταν βγήκα… [όλα] ήταν «μια χαρά»… Ο κόσμος έτρωγε, έπινε… Δεν ήμουνα μόνο εγώ, όλα τα κρατητήρια ήταν γεμάτα. Πάρα πολύς κόσμος υπέφερε. Τότε έγραψα το «Δε βαριέσαι αδερφέ»… Μόνο ο Χατζής μπορούσε να το πει. Εκείνος το ήξερε, το καταλάβαινε…» έλεγε σε συνέντευξη της και συμπλήρωνε: «Τα τραγούδια μου έχουν ένα μύθο. Υπάρχει μια μικρή ιστορία μέσα εκεί. Δεν είναι παράθεση εικόνων και λέξεων μόνο».

Τα περισσότερα τραγούδια της αν και έχουν τραγουδηθεί από πολλούς, λίγοι είναι αυτοί που γνωρίζουν ότι γράφτηκαν από την Σώτια Τσώτου. «Εμείς θα δοξαστούμε μετά θάνατο» έλεγε αυτοσαρκαζόμενη στους φίλους της. Την υστεροφημία της την έχτιζε, όπως και το έργο της, με άφθαρτα υλικά: με τους στίχους των τραγουδιών της, με τον ντόμπρο και ακέραιο χαρακτήρα της και το σεμνό, «βαρύ» και αταλάντευτο βηματισμό της στον μακρύ δρόμο της τέχνης της.

Ο δίσκος ” ΑΣΠΡΟ ΜΑΥΡΟ ” 1974. στο οπισθόφυλλο ο συνθέτης Γιώργος Χατζηνάσιος, η στιχουργός Σώτια Τσώτου και οι ερμηνευτές, Χάρις Αλεξίου, Γιάννης Πάριος, Δημήτρης Κοντολάζος, Αννα Βισσυ και Κώστας Σμοκοβίτης.

Η ζωή της
Γεννήθηκε στη Λιβαδειά στις 14 Μαΐου 1942 και ήταν το πέμπτο παιδί της οικογένειας του αγωνιστή του ΕΛΑΣ Γιώργου Κρανιώτη, που εκτελέστηκε από τους Γερμανούς μπροστά στο σπίτι του το Σεπτέμβρη του 1943. Το μένος των Γερμανών κατά του Γιώργου Κρανιώτη τους οδήγησε και στην πυρπόληση του σπιτιού του, με αποτέλεσμα να μείνει η οικογένεια του στο δρόμο. H γυναίκα του Ειρήνη, τρομοκρατημένη από τις βιαιότητες των Γερμανών χάθηκε από τους δικούς της, αγνοούμενη μέχρι το 1950, οπότε βρέθηκε να νοσηλεύεται στο Νοσοκομείο της Βούλας. Η δραματική περιπέτεια της οικογένειας της είχε ως αποτέλεσμα τη φυγή της μικρής Σώτιας.

Οι αδελφές Ιορδανού, συγγενείς της μητέρας της, την έφεραν σε ηλικία δύο ετών στην Αθήνα όπου υιοθετήθηκε από οικογένεια εύπορων μικροαστών, του Χαράλαμπου και Δέσποινας Τσώτου. Φοίτησε στο Ιδιωτικό Δημοτικό Σχολείο «Μαρσέλου» και στη συνέχεια στο Α’ Γυμνάσιο της Αθήνας (Πλάκα) τα τρία πρώτα χρόνια και κατόπιν στη Ελληνογαλλική Σχολή Καλογραιών «Άγιος Ιωσήφ» στην οδό Χαριλάου Τρικούπη.

Το 1992 υπογράφει τους στίχους σε οκτώ από τα δεκατρία τραγούδια του δίσκου σε μουσική του Χρήστου Νικολόπουλου με το τραγούδι ” Βραδιάζει ” να δίνει τον τίτλο του στο δίσκο και να γίνεται μεγάλη επιτυχία.

Από τα 18 της χρόνια εργαζόταν σαν δημοσιογράφος, παράλληλα με τις σπουδές της στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και τις δραματικές σχολές του Πέλου Κατσέλη και του Κωστή Μιχαηλίδη. Η Δικτατορία της 21ης Απριλίου τη βρήκε στην εφημερίδα “Ελευθερία”, η οποία διέκοψε αυθημερόν την έκδοσή της, θέτοντας τέλος στη δημοσιογραφική της καριέρα.

Στη διάρκεια της χούντας, συνελήφθη και κρατήθηκε πολλές φορές. Στην απομόνωση εμπνεύστηκε τα τραγούδια που θα την έκαναν λίγους μήνες αργότερα γνωστή σαν στιχουργό, το «Βρε δε βαριέσαι, αδελφέ» και το «Να ‘τανε το ’21».

Έχει δύο κόρες, τη Δέσποινα, που είναι δημοσιογράφος, και την Ασημένια, που είναι μουσικός και τραγουδίστρια. Πέθανε στις 10 Δεκεμβρίου 2011, από καρκίνο, αφήνοντας πίσω της μεγάλα στιχουργικά έργα.

Ο δίσκος ” Σκόρπια φύλλα ” 1975. Στο οπισθόφυλλο του δίσκου οι ερμηνευτές Δημήτρης Μητροπάνος, Τζένη Βάνου, η στιχουργός Σώτια Τσώτου και ο συνθέτης Απόστολος Καλδάρας.

Επιτυχίες, συνεργασίες
Η καθοριστική συνεργασία της καριέρας της ήταν με τον Κώστα Χατζή, η οποία έδωσε τραγούδια διαμαρτυρίας κατά την διάρκεια της Δικτατορίας, όπως «Ο Στρατής», «Δε βαριέσαι αδελφέ», «Απ’ το αεροπλάνο», «Της γειτονιάς μας ο τρελός», «Ένας Γερμανός και μια Εβραία», «Κάτι τρέχει», «Λεωφορείο ο κόσμος», «Νυχτώνει, δόξα τω Θεώ» κλπ.

«Ρεσιτάλ». Τίτλος που αντικατοπτρίζει πλήρως έναν από τους δίσκους – σταθμούς στην ελληνική δισκογραφίας. 28 Μαρτίου 1976 και στη μπουάτ «Σκορπιός» στην Πλάκα το κινητό στούντιο ηχογραφήσεων της Autolab με ηχολήπτη το Γιάννη Σμυρναίο, καταγράφει την ιστορική παράσταση της Μαρινέλλας και του Κώστα Χατζή, που κυκλοφορεί σε τριπλό δίσκο από τη Philips (Polygram) σε παραγωγή του Φίλιππου Παπαθεοδώρου. Τη μερίδα του λέοντος στην στιχουργική πίτα την κατέχει με 23 (απο τα 50) τραγούδια η Σώτια Τσώτου, η οποία υπογράφει τα γνωστότερα και πιο διαχρονικά κομμάτια του δίσκου.

Κορύφωση της συνεργασίας της με τον Κώστα Χατζή αποτέλεσε ο δίσκος “Ρεσιτάλ”, του οποίου οι πωλήσεις ξεπέρασαν το ένα εκατομμύριο δίσκους. Ανάμεσα στα τραγούδια του δίσκου ήταν τα «Σύνορα η αγάπη δε γνωρίζει», «Σπουδαίοι άνθρωποι, αλλά», «Σ’ αγαπώ (όπως η μάνα το παιδί)», «Κι ύστερα», «Δεν είμ’ εγώ», «Η αγάπη όλα τα υπομένει» κ.α.

Απο την παρουσίαση του μεγάλου δίσκου «Να ‘τανε το ‘21» το 1970. Από αριστερά: Δημήτρης Νικολαϊδης, Γιώργος Νταλάρας, Σταύρος Κουγιουμτζής και Σώτια Τσώτου. Η Σώτια Τσώτου συμμετείχε στον δίσκο με 4 τραγούδια: «Να ‘τανε το ‘21», «Έτσι είν’ οι ανθρώποι», «Δώσε μου το χέρι σου» και «Στο καπηλειό».

Μεγάλη εμπορική επιτυχία με νούμερα ασυνήθιστα για τη μικρή ελληνική αγορά είχε και η συνεργασία της με τον Σταύρο Κουγιουμτζή και το «Να ‘τανε το ’21», τραγούδι το οποίο καθιέρωσε τον Γιώργο Νταλάρα. Άλλες επιτυχίες της με τον Κουγιουμτζή ήταν τα τραγούδια «Έτσι είν’ οι ανθρώποι», «Δώσε μου το χέρι σου» και «Να ‘μουν ο Μεγαλέξανδρος» με τον Νταλάρα αλλά και «Αν βαρέθηκες κυρία», «Ρεμπέτικα τραγούδια» και «Μέθυσα κι απόψε» με τον Καλατζή.

Μια επίσης σημαντική συνεργασία ήταν με το Δώρο Γεωργιάδη, με τον οποίο συμμετείχαν στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης του 1972 και πήραν το πρώτο βραβείο με το τραγούδι «Αν ήμουν πλούσιος» και στο Φεστιβάλ Τραγουδιού της Eurovision του 1979 με το τραγούδι «Σωκράτης» που τραγούδησε η Ελπίδα.

Το 1969 κυκλοφόρησε σε Πρώτη Εκτέλεση σε δίσκο Vinyl, 7″, 45 RPM, Single από τη MINOS με δυό τραγούδια σε στίχους της Σώτιας Τσώτου και μουσική του Σταύρου Κουγιουμτζή. Το ΝΑΤΑΝΕ ‘ΤΟ 21 με ερμηνευτή το Γιώργο Νταλάρα και το ΚΡΥΦΟΣ ΚΑΗΜΟΣ με ερμηνευτή το Γιάννη Πάριο. Ακολούθησε τον ίδιο χρόνο η ηχογράφηση του τραγουδιού και με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση και τη Βούλα Γκίκα απο την HIS MASTER VOICE.

Ανάμεσα στις επιτυχίες της με τον Δώρο Γεωργιάδη ήταν επίσης τα τραγούδια «Ταξίδευα παιδί κι εγώ», «Κάποτε πήγα στην Αμέρικα», «Ο Ρωμιός», «Χίλια εννιακόσια τίποτα», «Μη βάζεις μαύρο» (Άννα Βίσση), «Εγώ δεν είμαι δικαστής», «Τι τις θες τις Κυριακές», «Άγιες οι καθημερινές» (Γιώργος Πολυχρονιάδης), «Υπάρχουν κι άλλοι δρόμοι», «Σ’ ευχαριστώ», «Καμιά φορά» (Ελπίδα) κ.α.

το 1994 στο δίσκο με το Στέλιο Καζαντζίδη η Σώτια Τσώτου έγραψε του στίχους και ο Τάκης Σούκας τη μουσική. Στο τραγούδι «Εγώ ‘μαι πρόσφυγα παιδί» η Σώτια Τσώτου μέσα σε τρεις στροφές περιέγραψε την ιστορία του Στέλιου.

Η συνεργασία της με τον Στέλιο Καζαντζίδη
Σταθμός στην καριέρα της θεωρούνται και δύο δίσκοι με τον Στέλιο Καζαντζίδη που γνώρισαν σημαντικές επιτυχίες με τα γνωστά τραγούδια «Βραδιάζει», «Έι καπετάνιε», «Ξέρω νεκρούς», «Έφυγες φίλε» κ.α. Ο Καζαντζίδης σε κάποιες συνεντεύξεις του μίλησε με τα καλύτερα λόγια για την στιχουργό, χαρακτηρίζοντας την μεγάλη και αποκαλώντας την “Η σύγχρονη Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου”. Το τραγούδι «Έφυγες φίλε» γράφτηκε για έναν κοινό τους φίλο, τον Ανδρέα Καϊάφα, ο οποίος έφυγε σε ηλικία 49 ετών από καρκίνο.

Επίσης, το 1994, η Σώτια Τσώτου μέσα σε τρεις στροφές περιέγραψε την ιστορία του Στέλιου, ο Τάκης Σούκας έγραψε μια μελωδία στο ρυθμό του καρσιλαμά και μέσα στο τραγούδι «Εγώ ‘μαι πρόσφυγα παιδί», ο Στέλιος τραγούδησε χαρακτηριστικά “από τραγούδια λαϊκά, έμαθα τα ελληνικά”. Το τραγούδι συμπεριλήφθηκε στο δίσκο “Και πού θεός”.

Άλλες συνεργασίες
Άλλοι καλλιτέχνες που συνεργάστηκαν μαζί της ήταν οι: Γιώργος Χατζηνάσιος, Απόστολος Καλδάρας, Χρήστος Λεοντής, Γιάννης Σπανός, Λίνος Κόκοτος, Μίμης Πλέσσας, Τάκης Σούκας, Χρήστος Νικολόπουλος, Χρήστος Παπαδόπουλος, Μαρινέλλα, Χρήστος Γκάρτζος, Γιώργος Κριμιζάκης, Δήμητρα Γαλάνη, Χάρις Αλεξίου, Γιάννης Πάριος, Ρένα Κουμιώτη, Γιάννης Πουλόπουλος, Μιχάλης Βιολάρης, Καίτη Χωματά, Πόλυ Πάνου, Νίκος Νομικός, Δημήτρης Μητροπάνος, Άννα Βίσση, Ελπίδα, Πασχάλης, Μπέσσυ Αργυράκη, Θέμης Αδαμαντίδης, Δούκισσα και πολλοί ακόμα γνωστοί τραγουδιστές.

Με την Μαρινέλλα και τον Αντώνη Στεφανίδη

Θέατρο και Τηλεόραση
Τον χειμώνα του 1978, η Μαρινέλλα ανέβασε στο νυχτερινό κέντρο “Ζουμ” ένα μουσικό υπερθέαμα με τίτλο “Εικόνες”, σε μουσική του Δώρου Γεωργιάδη και στίχους της Σώτιας Τσώτου, παρουσιάζοντας για πρώτη φορά τα κοινωνικά τραγούδια «Αλλάζουμε», «Εγώ ζωγράφισα τη γη», «Απ’ όλα τα παιδιά ζητώ συγγνώμη», «Ο τελευταίος Χριστιανός», «Η πόλη αυτή δε μας χωρά» κ.α.

Τα Χριστούγεννα του 1990, στο εορταστικό πρόγραμμα του ΑΝΤ1 που παρουσίασε η Αλίκη Βουγιουκλάκη, έγραψε την μια από τις τέσσερις αυτοτελείς Χριστουγεννιάτικες ιστορίες με τον τίτλο “Ο τέταρτος μάγος”. Την επόμενη χρονιά από το ίδιο κανάλι προβλήθηκε η σειρά του Μανούσου Μανουσάκη “Φάκελος Αμαζών” με τον Γρηγόρη Βαλτινό που ήταν βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Σώτιας Τσώτου. Η Σώτια Τσώτου έγραψε τους στίχους για τα τραγούδια της σειράς σε μουσική του Μίμη Πλέσσα.

Το 1999, στο θέατρο Αθηνά παρουσιάστηκε το έργο της “Παραμονές του 2000” σε μουσική του Κώστα Χατζή. Το 2007, στην τηλεοπτική σειρά “Για την καρδιά ενός αγγέλου” του ALPHA, έγραψε το τραγούδι των τίτλων τέλους «Εγώ γιορτάζω πάντα όταν πονάω», σε μουσική Χρήστου Παπαδόπουλου, που ερμήνευσε ο Δημήτρης Μητροπάνος.

Το 1972 με το τραγούδι “Αν ήμουν πλούσιος ” σε στίχους της Σώτιας Τσώτου και μουσική του Δώρου Γεωργιάδη πήρε το 1ο βραβείο στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Το τραγούδι ερμήνευσε ο συνθέτης Δώρος Γεωργιάδης με μεγάλη επιτυχία.

Φεστιβάλ και Διακρίσεις
1971: Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης με το τραγούδι «Ταξίδευα παιδί κι εγώ»
1972: Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης, 1ο Βραβείο με το τραγούδι «Αν ήμουν πλούσιος»
1974: Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης, 2ο Βραβείο με το τραγούδι «Αν» σε μουσική Γιώργου Κριμιζάκη και ερμηνευτή τον Μιχάλη Βιολάρη
1979: Φεστιβάλ Τραγουδιού Eurovision, 8η θέση με το τραγούδι «Σωκράτης» σε μουσική Δώρου Γεωργιάδη και ερμηνεύτρια την Ελπίδα.
Καθώς και συμμετοχές και διακρίσεις σε Φεστιβάλ Τραγουδιού της Σόφιας και του Τόκιο.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ: Δεν της άρεσε ο ντόρος. Έκανε ό,τι μπορούσε για να μη φαίνεται. Μετρημένες στα δάχτυλα οι τηλεοπτικές της εμφανίσεις. Δεν την απασχόλησε ποτέ η εικόνα της, δεν διατηρούσε προσωπικό αρχείο, τους τοίχους του σπιτιού της δεν γέμιζαν οι πολλοί χρυσοί και πλατινένιοι δίσκοι που της ανήκαν και δεν πήγαινε να παραλάβει ή τα βραβεία που της απένειμαν κατά καιρούς. Δεν πάσχιζε να εξασφαλίσει υστεροφημία.

«Εμείς θα δοξαστούμε μετά θάνατο» έλεγε στους φίλους της, αυτοσαρκαζόμενη. Την υστεροφημία της η Σώτια Τσώτου την έχτιζε με άφθαρτα υλικά: τους στίχους των τραγουδιών της, τον ντόμπρο και ακέραιο χαρακτήρα της και τον σεμνό, αταλάντευτο βηματισμό της στον μακρύ δρόμο της τέχνης της.

ΠΗΓΕΣ: www.discogs.com, https://stixoi.info, www.ogdoo.gr, https://kanali6.com, https://el.wikipedia.org, https://asopichos.gr

Ο δίσκος “Στα καλύτερα μου χρόνια” το 1985 με ερμηνεύτρια τη Τζένη Βάνου. Στο οπισθόφυλλο η φωτογραφία με τους συντελεστές του δίσκου, η στιχουργός Σώτια Τσώτου, ο συνθέτης Γιώργος Κριμιζάκης και η Τζένη Βάνου.

ΚΑΛΗ ΑΚΡΟΑΣΗ Τα ωραία τραγούδια δεν τελειώνουν ποτέ, και πάντα… ”Όλα αρχίζουν ξανά”.