ΜΑΝΟΣ ΛΟΪΖΟΣ
Σ’ ΑΚΟΛΟΥΘΩ
Στίχοι: Μάνος Λοΐζος
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Πρώτη εκτέλεση: Μάνος Λοΐζος
Vinyl, LP, Album ” Για Μια Μέρα Ζωής ” 1980
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: ΜΑΝΟΣ ΛΟΪΖΟΣ
(στο στούντιο)
πατήστε τον επόμενο σύνδεσμο
για να δείτε το βιντεο του τραγουδιού
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: ΧΑΡΙΣ ΑΛΕΞΙΟΥ (ζωντανά)
Αφιέρωμα Στο Μάνο Λοΐζο – Ωδείο Ηρώδου Αττικού 2007
πατήστε τον επόμενο σύνδεσμο
για να δείτε το βιντεο του τραγουδιού
Σ’ ΑΚΟΛΟΥΘΩ
Σ’ ακολουθώ στην τσέπη σου γλιστράω
σαν διφραγκάκι τόσο δα μικρό
Σ’ ακολουθώ και ξέρω πως χωράω
μες στο λακκάκι που `χεις στο λαιμό
Έλα κράτησέ με και περπάτησέ με
μες στο μαγικό σου το βυθό
πάρε με μαζί σου στο βαθύ φιλί σου
μη μ’ αφήνεις μόνο θα χαθώ
Σ’ ακολουθώ και πάνω σου κολλάω
σαν φανελάκι καλοκαιρινό
Σ’ ακολουθώ σ’ αγγίζω και πονάω
κλείνω τα μάτια και σ’ ακολουθώ
Vinyl, LP, Album ” Για Μια Μέρα Ζωής ” 1980
ΓΙΑ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΖΩΗΣ: Ο ΔΙΣΚΟΣ 1980
Το «Για μια μέρα ζωής» είναι ένα από τα πιο αγαπημένα και αναγνωρίσιμα άλμπουμ της δισκογραφίας του Μάνου Λοΐζου και το τελευταίο εν ζωή άλμπουμ του. Κυκλοφόρησε το 1980 και έχει αγαπηθεί για την αυθεντικότητα, την ευαισθησία και την εκπληκτική μουσική του παραγωγή. Ο δισκος αποτελείται από μια σειρά από εμβληματικά τραγούδια, τα οποία αντικατοπτρίζουν τον βαθύτερο συναισθηματικό κόσμο του Μάνου Λοΐζου.
Οπισθώφυλλο δίσκουΟ Δίσκος περιέχει 12 τραγούδια σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου, Μανώλη Ρασούλη, Δώρας Σιτζάνη, Φώντα Λάδη, Τάσου Λειβαδίτη και Μάνου Λοΐζου. («Minos») Επιτυχίες: «Σ’ ακολουθώ», «Κι αν είμαι ροκ», «Η ημέρα εκείνη δεν θα αργήσει». Τραγουδούν: Δήμητρα Γαλάνη, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Δώρα Σιτζάνη και ο συνθέτης.
Τον Μάρτιο του 1965 παντρεύεται τη Μάρω Λήμνου, τη μετέπειτα συγγραφέα παιδικών βιβλίων, γνωστή ως Μάρω Λοΐζου. Ένα χρόνο αργότερα, τον Αύγουστο του 1966, θα γεννηθεί η κόρη τους Μυρτώ.
Το «Για μια μέρα ζωής» (στο οποίο εμπεριέχεται το «Σ’ ακολουθώ») έρχεται το 1979, ενάμιση χρόνο μετά «Τα τραγούδια της Χαρούλας» που ενώ στην αρχή έχουν χλιαρή υποδοχή, στη συνέχεια κάνουν πάταγο. Εδώ ο Λοΐζος φαίνεται να έχει συνειδητοποιήσει ότι η περίοδος με τους μεταπολιτευτικούς θούριους και την επαναστατική έξαρση βαίνει ολοταχώς προς το τέλος της (στα «Τραγούδια της Χαρούλας» ήδη φαίνεται η τάση του προς ένα πιο προσωπικό, ερωτικό τραγούδι), για αυτό και στο «Για μια μέρα ζωής» τού βγαίνει ένας άλλος εαυτός, περισσότερο ροκ και ερωτικός, μέσα στο πνεύμα μιας εποχής που ζητάει να χαρεί, να χορέψει, να ερωτευτεί…
Από τον δίσκο απουσιάζει τελείως το μπουζούκι. Η ενορχήστρωση (που τη μοιράζεται με τον Κώστα Γανωσέλη) δίνει προτεραιότητα στις ηλεκτρικές κιθάρες και τα κρουστά, ενώ μια από τις φωνές που επιλέγει είναι και του Βασίλη Παπακωνσταντίνου. Του ροκ Βασίλη. «Κι αν είμαι ροκ μη με φοβάσαι» τραγουδάει στον δίσκο (σε στίχους της Δώρας Σιτζάνη) και ναι είναι απολύτως πειστικός γιατί με αυτό το κομμάτι θα πορευτεί χρόνια και θα γίνει σήμα κατατεθέν της πορείας του.
Το «Σ’ ακολουθώ» είναι σε στίχους του ίδιου του Μάνου Λοΐζου. Ερωτικό και δυνατό (ίσως περισσότερο από κάθε άλλο κομμάτι της εποχής εκείνης) εκφράζει έναν πιο μοναχικό και εσωτερικό Λοΐζο, ιδιαίτερα ευάλωτο, ιδιαίτερα τρωτό και μάλιστα τρωτό από τα βέλη ενός έρωτα.
ΛΙΖΥ ΕΛΕΝΗ ΛΑΣΣΙΘΙΩΤΑΚΗ: Η ΜΟΥΣΑ ΠΟΥ ΕΝΈΠΝΕΥΣΕ ΤΟ ΜΑΝΟ ΛΟΪΖΟ
Πάντως το τραγούδι ήταν γραμμένο για μια γυναίκα. Και δεν ήταν για τη δεύτερη γυναίκα του Δώρα Σιτζάνη, όπως ίσως θα περίμενε κανείς (έχει ήδη χωρίσει με τη Μάρω Λοΐζου και έχει παντρευτεί τη Δώρα), αλλά για τη φίλη του Λίζυ Ελένη Λασσιθιωτάκη με την οποία είχε πνευματικό δέσιμο. Η Λίζυ Λασσιθιωτάκη ήταν τότε μαθήτρια του Σαρτρ (είχε καταφέρει μάλιστα να φέρει τον Σαρτρ στην Ελλάδα και να μιλήσει στη Νομική). H Λίζυ τον ενέπνευσε. Με αυτό που ήταν. Ή με αυτό που δεν ήταν εκείνος.
Ο Μάνος Λοίζος με τη δεύτερη σύζυγό του, την ηθοποιό Δώρα Σιτζάνη.
Το «Σ’ ακολουθώ» έγινε γνωστό αργότερα, κυρίως από τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, ο χρόνος όμως απέδειξε ότι η πρώτη εκτέλεση με τη φωνή του Μάνου Λοΐζου (που πέθανε δύο χρόνια μετά) είναι αξεπέραστη.
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΙΟ ΤΡΥΦΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΓΡΑΦΤΗΚΕ ΓΙΑ ΤΗ ΛΙΖΥ ΛΑΣΣΙΘΙΩΤΑΚΗ
Μία προσωπική μαρτυρία αφιερωμένη στη μνήμη της σπουδαίας Λίζυς Λασσιθιωτάκη. (Που “έφυγε” στις 4 Φεβρουαρίου 2024 σε ηλικία 78 ετών).
Του δημοσιογράφου Χρήστου Ασημακόπουλου (www.ogdoo.gr) 12/02/2024
ΛΙΖΥ ΛΑΣΣΙΘΙΩΤΑΚΗ: Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΟΥ ΜΑΖΙ ΤΗΣ
Γνώρισα τη Λίζυ στο Quartier Latin, περίφημο φοιτητικό στέκι της οδού Μασσαλίας την δεκαετία του ’80 . Ήταν η εποχή που η Φιλοσοφική δεν είχε μετακινηθεί στου Ζωγράφου και συστεγαζόταν με την Νομική στο ιστορικό κτίριο της Σόλωνος.
Το Quartier Latin ήταν στέκι πολλαπλών χρήσεων. Στο ισόγειό του φιλοξενούσε τις θυελλώδεις συζητήσεις των νεαρών, ως επί το πλείστον, θαμώνων, στο υπόγειο ετοιμάζονταν πυρετωδώς οι ομαδικές εργασίες των φοιτητών και στο πατάρι έβρισκαν καταφύγιο τα άστεγα ζευγαράκια. Το δικό μου καταφύγιο ήταν το καναπεδάκι κάτω από τη σκάλα του ημιωρόφου.
Ένα μεσημεράκι με πλησίασε η Λίζυ καθώς κρατούσα απορροφημένος κάποιες σημειώσεις, μου ζήτησε φωτιά, ξαφνιάστηκα. «Μου θυμίζετε τους νεαρούς που γράφουν στα Παρισινά καφέ» μου είπε χαμογελώντας και κάπως έτσι άρχισε η γνωριμία μας που εξελίχθηκε σε όμορφη φιλία τουλάχιστον για όσο καιρό η Φιλοσοφική παρέμεινε στην γειτονιά. Η Λίζυ δίδασκε Φιλοσοφία και έκανε τα διαλείμματα και τις συναντήσεις της στο Quartier το οποίο είχε εξελιχθεί σε κάτι σαν προσωπικό της γραφείο.
Θυμάμαι έντονα πόσο εντύπωση μου είχε κάνει το διεισδυτικό της βλέμμα και η φυσική της ομορφιά, η οποία σε συνδυασμό με την σπάνια προσωπικότητά της, την έκαναν ακατανίκητη. Για ένα παιδί στην εφηβεία που έψαχνε τον βηματισμό του στον κόσμο η γνωριμία με τη Λίζυ ήταν συγκλονιστική. Η καλλιέργεια και το αντισυμβατικό πνεύμα της αγαπημένης βοηθού του Σαρτρ(!) μου άλλαξε στην ουσία τη ζωή, ίσως και να μου την έσωσε.
Μετά την πρώτη μας συνάντηση βρεθήκαμε στη βιβλιοθήκη της Φιλοσοφικής.
Το φως έπεφτε στο πρόσωπο της Λίζυ καθώς διάβαζε και την έκανε να μοιάζει με πλάσμα ενός άλλου καλύτερου κόσμου. Οι αχτίδες έδιναν στα πράσινα μάτια της την απόχρωση που παίρνει η θάλασσα λίγο πριν το ξέσπασμα της τρικυμίας. Ήταν αναμφίβολα η πιο γοητευτική γυναίκα που είχα συναντήσει έως τότε αλλά και ως τώρα.
Ακολούθησαν ατελείωτες συζητήσεις και φυσικά η μαθητεία στον Σαρτρ, αρχίζοντας με το υπέροχο βιβλίο του «Οι λέξεις» για το οποίο είχε απονεμηθεί στο φιλόσοφο το βραβείο Νόμπελ. Ένα βραβείο που ο Σαρτρ δεν είχε παραλάβει ποτέ διαφωνώντας στην πράξη με το θεσμό.
Η Λίζυ άρχισε να μου αφηγείται τη ζωή της που έμοιαζε με μυθιστόρημα. Με τσιγάρα δυναμίτες, Gauloises και Gitanes, καφέδες που χτυπούσαμε στο χέρι και τα πρώτα τζιν τόνικ της ζωής μου, την παρακολουθούσα μαγεμένος να μιλάει για άγνωστους τόπους και γεγονότα και αισθήματα που την καταλυτική τους δύναμη έως τότε αγνοούσα.
Μικρή μαθήτρια ακόμα του γυμνασίου είχε γνωρίσει τον Σαρτρ κατά τη διάρκεια της δεύτερης επίσκεψής του στην Ελλάδα.
Η ΠΡΩΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ: JEAN – PAUL SARTRE – ΛΙΖΥΣ ΛΑΣΣΙΘΙΩΤΑΚΗ
Στα 17 της χρόνια μαθήτρια ακόμα του γυμνασίου περίμενε καρτερικά να εμφανιστεί ο Σαρτρ σε ξενοδοχείο που έμενε τότε στην Κρήτη, γενέτειρα της Λίζυ. Η Λίζυ παρά τις δυσκολίες που συνάντησε για να τον πλησιάσει και το μέγεθος του φιλοσόφου χωρίς να δειλιάσει καθόλου είχε μια μακρά συνομιλία μαζί του. Ο Σαρτρ εντυπωσιάστηκε από την έφηβη Λίζυ και φεύγοντας της σημείωσε την διεύθυνσή του στο Παρίσι με την προτροπή να τον επισκεφθεί όταν ταξίδευε στο Παρίσι.
Η Λίζυ γεννήθηκε και έζησε έως τα δώδεκά της χρόνια στο Ηράκλειο της Κρήτης. Ακολούθησε την οικογένειά της στα Χανιά, όπου τελείωσε το γυμνάσιο. Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, στο Τμήμα της Γαλλικής Φιλολογίας, έως το 1967, έτος απόλυσης του πατέρα της από την υπηρεσία του από την κυβέρνηση της χούντας. Η οικογένειά της μεταφέρθηκε στην Αθήνα και η ίδια μεταγράφηκε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, από όπου πήρε το πτυχίο της το 1972.
Η Λίζυ με τους συμφοιτητές της αντιτάχθηκε στην χούντα και αγωνίστηκε εναντίον της σθεναρά. Ένα τραγικό γεγονός σφράγισε για τη Λίζυ εκείνη την περίοδο. Ήταν πολύ ερωτευμένη, από ότι μου είχε πει, με ένα φοιτητή ηγετικό στέλεχος της ΕΦΕΕ. Το αγόρι συνελήφθη και βασανίστηκε σκληρά. Λίγο αργότερα έβαλε τέλος στη ζωή του, τουλάχιστον αυτή ήταν η επίσημη εκδοχή.
Το χτύπημα για τη Λίζυ είναι συντριπτικό. Επιχειρεί ευτυχώς χωρίς αποτέλεσμα να τον ακολουθήσει. Οι γονείς της θορυβημένοι αποφασίζουν να τη στείλουν στο Παρίσι, μακριά από τη ζοφερή κατάσταση στην Αθήνα. Το ίδιο έτος 1972 έφυγε για το Παρίσι.
Η ΛΙΖΥ ΛΑΣΣΙΘΙΩΤΑΚΗ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΤΑΙ ΤΟΝ JEAN – PAUL SARTRE ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ
Η Λίζυ θυμάται το χαρτάκι με τη διεύθυνση του Σαρτρ, όταν φτάνει στο Παρίσι του χτυπά την πόρτα έξι χρόνια αργότερα από την πρώτη τους γνωριμία, εκείνη βαδίζει στα 23 κι εκείνος στα 67. Ο Σαρτρ τη θυμάται και την καθοδηγεί για σπουδές φιλοσοφίας στη Σορβόννη.
Εγγράφηκε στη Σορβόννη και για δύο χρόνια παρακολούθησε το τμήμα της “Στρατευμένης Λογοτεχνίας του Εικοστού Αιώνα”. Ολοκλήρωσε τις σπουδές της με δύο εργασίες πάνω στο έργο του Σαρτρ. (Maitrise και D.E.A.). Η φιλία της με τον Σαρτρ την έστρεψε στη φιλοσοφία. Εγγράφηκε στο πρώτο έτος της φιλοσοφίας στη Σορβόννη και πήρε το δίπλωμά της τον Ιούνιο του 1978. Αργότερα θα διδάξει φιλοσοφία στον Τομέα Φιλοσοφίας του Τμήματος Φιλοσοφίας Παιδαγωγικής και Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Η Λίζυ ζει με πάθος την έντονη και δημιουργική πνευματικά περίοδο που ακολούθησε το Μάη του ‘68 . Η παρουσία των ιδεών του Μάη είναι παντού ευδιάκριτη και είναι βάλσαμο για την ψυχή του κοριτσιού που προέρχεται από μια χώρα στον γύψο. Θωρακίζει με γνώσεις το ανήσυχο πνεύμα της και η μαθητεία πλάι στον Σαρτρ την σφραγίζει.
Ο Σαρτρ έχοντας ήδη προβλήματα με την όρασή του της ζητά να γίνει βοηθός του κι εκείνη δέχεται με χαρά . Από τότε η συνεργασία τους γίνεται καθημερινή.
Τις εμπειρίες της η Λίζυ τις καταγράφει και γίνονται αυτές οι σημειώσεις η βάση για το βιβλίο που θα εκδώσει αργότερα με τίτλο «Με τον Σαρτρ».
Η ΛΙΖΥ ΛΑΣΣΙΘΙΩΤΑΚΗ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΟΝ ΜΑΝΟ ΛΟΪΖΟ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ
Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας ο Μάνος Λοΐζος επισκέπτεται το Παρίσι. Μεταξύ κοινών φίλων συναντιούνται στο αγαπημένο στέκι του Σαρτρ το Café de Flore. Η Λίζυ γνωρίζει και θαυμάζει το έργο του και τη στάση του. Η ίδια έχει υπέροχη φωνή που έχει ξεχωρίσει ο Χατζιδάκις, ο Θεοδωράκης αλλά και ο ταλαντούχος ακόμα τότε Γιώργος Σταυριανός. Της έχουν ζητήσει να ερμηνεύσει τραγούδια τους αλλά η Λίζυ αρνείται φοβούμενη ότι θα στεναχωρήσει τον αστό, διανοούμενο πατέρα της.
Η συνάντησή τους είναι και για τους δύο συγκινητική. Ο Μάνος εντυπωσιάζεται από το πνεύμα και την ομορφιά της Λίζυ και η Λίζυ από τον χαμηλών τόνων αλλά παθιασμένο τροβαδούρο. Η μελαγχολία στα μάτια του είναι ακατανίκητη για το ρομαντικό κορίτσι που αναγνωρίζει μέσα τους μια αδελφή ψυχή. Ακολουθούν ατελείωτες συζητήσεις μέσα σε μια ένταση ερωτική που όμως απλά αιωρείται γύρω τους χωρίς ποτέ να εκδηλωθεί. Ο Μάνος φεύγει και η Λίζυ συνεχίζει τη ζωή της.
Επικοινωνούν με γράμματα και συναντιούνται στην πατρίδα μετά την πτώση της χούντας. Η επαφή τους γίνεται πιο συχνή όταν η Λίζυ επιστρέφει οριστικά στην πατρίδα το 1978. Οι δυο τους έζησαν μια σύντομη αλλά γεμάτη ένταση σχέση που είχε πρωτίστως πνευματική ωστόσο διάσταση.
Ο ΜΑΝΟΣ ΛΟΪΖΟΣ ΓΡΑΦΕΙ ΤΟ ” Σ΄ΑΚΟΛΟΥΘΩ “
Σε ένα καλοκαιρινό ταξίδι με προορισμό ένα κοντινό νησί των κυκλάδων o Λοΐζος μαγεμένος από την ομορφιά και την προσωπικότητά της αποσύρεται σε μια γωνιά του καταστρώματος και γράφει για τη Λίζυ το αγαπημένο τραγούδι του «Σ’ ακολουθώ» με ελαφρά παραλλαγμένους στίχους από αυτούς που γνωρίζουμε στο ρεφραίν. Τη συναντά αμέσως μετά και της το τραγουδάει καθώς ταξιδεύουν.
Λίζυ κράτησε με και περπάτησε με,
μεσ’ το γαλανό σου το βυθό
Σημείωση: Το τραγούδι με τους στιχους αυτούς έχει ηχογραφηθεί, με τη φωνή του Μάνου Λοίζου, αλλα δεν έχει δισκογραφηθεί.
Ο Μάνος με κλονισμένη ήδη την υγεία του αποφασίζει να ηχογραφήσει το «Σ’ ακολουθώ» με τους αρχικούς στίχους που αναφέρονται στη Λίζυ. Οι συνεργάτες του με προεξάρχοντα τον αγαπημένο του φίλο και παραγωγό Αχιλλέα Θεοφίλου, φοβούμενοι τις αντιδράσεις τον απέτρεψαν κι έτσι οι στίχοι αλλάχτηκαν:
Έλα κράτησέ με και περπάτησέ με
μεσ’ το μαγικό σου το βυθό
Από συναυλία του Μάνου Λοΐζου. Δεξιά του Η Μαρία Φαραντούρη
Σ’ ΑΚΟΛΟΥΘΩ: Η ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ
Στο στούντιο, το κομμάτι ηχογραφήθηκε το 1980 με λιτή ορχήστρα και δύο κιθάρες, ωστόσο ο Κώστας Γανωσέλης του πρότεινε να το ηχογραφήσει μόνο μ’ ένα πιάνο. Έτσι κι έγινε, αλλά τελικώς ο Λοΐζος προτίμησε να κρατήσει την εκτέλεση με την ορχήστρα. Όμως, το playback με το πιάνο κρατήθηκε και δύο χρόνια αργότερα ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου θα το χρησιμοποιήσει στη δική του ερμηνεία του «Σ’ ακολουθώ», για το δίσκο του «Φοβάμαι».Το τραγούδι που εμπνεύστηκε και έγραψε για τη Λίζυ ήταν γραφτό να είναι το τελευταίο που ηχογράφησε και τραγούδησε ο Μάνος.
Η Λίζυ στη συνέχεια δίδαξε στο Πανεπιστήμιο όντας εξαιρετική καθηγήτρια και αγαπημένη των φοιτητών της. Είχε την ατυχία το καλοκαίρι του 2003 μετά από ένα ανελέητο δημοσιογραφικό κυνήγι μαγισσών το όνομά της να εμπλακεί με την υπόθεση της 17 Νοέμβρη. Ήταν διανοούμενη είχε σπουδάσει στο Παρίσι πλάι στον Σαρτρ και η εφημερίδα Liberation, που είχε ιδρύσει το 1973 ο Σαρτρ είχε δημοσιεύσει την πρώτη προκήρυξη της 17Ν, η οποία της είχε αποσταλεί, άρα ήταν ύποπτη! Φυσικά οι ψίθυροι έπαψαν όταν κινήθηκε νομικά.
Χαθήκαμε με τη Λίζυ όταν η φιλοσοφική μεταφέρθηκε στου Ζωγράφου, το Quartier Latin παρήκμασε και έκλεισε σηματοδοτώντας το τέλος μιας εποχής. Όμως δε θα ξεχάσω ποτέ ότι ήταν ο άνθρωπος που μου άνοιξε ένα παράθυρο σε έναν πνευματικό κόσμο άγνωστο και συναρπαστικό που διαφορετικά δε θα είχα γνωρίσει. Και θα τη θυμάμαι πάντα σαν ένα κορίτσι γενναιόδωρο και συναρπαστικό που σε καθήλωνε με το βλέμμα του, όπως εμένα εκείνο το μαγικό απόγευμα στη βιβλιοθήκη της φιλοσοφικής…
Υ.Γ.1 Η παραπάνω ιστορία στηρίζεται αποκλειστικά σε προσωπικές αφηγήσεις της Λίζυς Λασσιθιωτάκη σε εμένα πριν από 35 χρόνια και ενδεχομένως κάποια γεγονότα να έχουν «θολώσει» κάπως από την απόσταση του χρόνου.
Υ.Γ.2 Την ιστορία του τραγουδιού γράφει αναλυτικά στο εξαιρετικό του βιβλίο για τον Μάνο Λοΐζο με τίτλο «Μια μέρα ζωής» ο στιχουργός και συγγραφέας Ισαάκ Σούσης.
(Για την αντιγραφή: Νυχτερινός Ανταποκριτής)
ΙΣΑΑΚ ΣΟΥΣΗΣ: ΜΑΝΟΣ ΛΟΪΖΟΣ – ΓΙΑ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΖΩΗΣ
Είναι χαρακτηριστικά τα όσα γράφει ο συγγραφέας του βιβλίου “Μάνος Λοΐζος – Μια Μέρα Ζωής”,Ισαάκ Σούσης, σχετικά με την τελευταία μουσική κατάθεση του συνθέτη:
“Για τη Λίζυ δεν ήξερα τίποτα. Μου την ανέφερε η Μάρω*. Τι παράδοξο, η Μάρω που δεν είχε πια την όρεξη, την αντοχή, τη διάθεση να μιλάει για τον Μάνο, να αναφέρεται στη Λίζυ. -Πρέπει οπωσδήποτε να πας να τη δεις. Ο Μάνος έγραψε γι’ αυτήν το “Σ’ ακολουθώ”. Μάλιστα στην αρχή τους είχε τρελάνει όλους στο στούντιο.
Ήθελε το τραγούδι να λέει: “Λίζυ κράτησε με και περπάτησε με, μεσ’ το γαλανό σου το βυθό…”. Καταλαβαίνεις… Έπεσε πάνω του ο Αχιλλέας (Θεοφίλου) ο παραγωγός του και όλοι να του αλλάξουν γνώμη. Φαντάζεσαι το τραγούδι να είχε κυκλοφορήσει “Λίζυ κράτησε με..” (γελάει). Ο Λοΐζος ήταν ικανός να το κυκλοφορήσει έτσι” .
* Σημείωση: Η Μάρω Λοΐζου (Λήμνου), η πρώτη σύζυγος του Μάνου Λοίζου. ΠΗΓΕΣ: https://stixoi.info, www.discogs.com, https://discobole.gr, www.sansimera.gr, www.tanea.gr, www.lifo.gr, www.ogdoo.gr, www.cretalive.gr, https://left.gr,
Και δε θα πάρω μαζί μου
κάτω απ’ το χώμα
παρά μόνο την πίκρα
ενός ατέλειωτου τραγουδιού.
Στίχοι: Γιάννης Ρίτσος & Ναζίμ Χικμέτ
ΚΑΛΗ ΑΚΡΟΑΣΗ «Θα βρεθούμε ξανά όταν όλα θα έχουν περάσει…»
